Główny

Łąkotki

Martwica głowy stawu biodrowego

Kość biodrowa jest jedną z najbardziej złożonych w ciele. Składa się z głowy i jamy stawowej, co stanowi złożony mechanizm. Przy jego pomocy ciało zachowuje równowagę, można siedzieć i poruszać.

Podchrzęstna część tkanki kostnej, w której nie ma martwicy, jest dobrze unerwiona i zaopatrzona w przepływ krwi. Z tego powodu często jest podatny na stany zapalne, a następnie na niszczenie. Częściej cierpi na staw biodrowy. Słynny ortopeda powiedział: Nie używaj środków przeciwbólowych w leczeniu chorób stawu - będzie to prowadzić do niepełnosprawności.

Leczenie aseptycznej martwicy głowy kości biodrowej opiera się na zasadach:

  • zmniejszyć ból;
  • zmniejszyć stan zapalny w kości udowej;
  • odnowienie funkcji motorycznej stawu;
  • utrzymanie osiągniętego rezultatu poprzez racjonalizację stylu życia.

Leczenie aseptycznej martwicy stawu biodrowego będzie wysokiej jakości i skuteczne, jeśli wykrycie nastąpiło wcześniej. Pacjent jest w stanie samodzielnie wykryć pierwsze objawy złego samopoczucia. Zwróć uwagę na ograniczenia w ruchach stawu, ból, obrzęk. Leczenie kości biodrowej dzieli się na leczenie zachowawcze i chirurgiczne.

Leczenie zachowawcze

Zachowawcze leczenie aseptycznych uszkodzeń głowy kości udowej przez długi czas może trwać przez kilka lat. Pierwszym krokiem jest pomóc pacjentowi poczuć się lepiej. Leki znieczulające stosuje się w różnych formach uwalniania (maści, tabletki, zastrzyki, proszki, plastry). Lekarze zalecają nimesulid, diklofenak, ibuprofen oraz kombinacje z innymi aktywnymi składnikami. Leczenie martwicy głowy stawów lekami rozpoczyna się natychmiast.

Następnym krokiem jest poprawa krążenia krwi w uszkodzeniu kości. Stosuj środki rozszerzające naczynia (bez spa, witaminy PP w monoterapii lub w kombinacji pod nazwą "nikoshpan"). W celu dodatkowego odżywienia tkanki kostnej i chrzęstnej zaleca się stosowanie chondroprotektorów (glukozaminy i chondroityny). Warto zauważyć, że leki te niekorzystnie wpływają na błonę śluzową żołądka, zaleca się przyjmowanie wyłącznie po posiłkach. Ważne są uważane za leki, które są używane do regeneracji kości udowej (różne kombinacje wapnia z witaminą D3). W połączeniu z powyższym, kalcytoniny (myakalcic) odgrywają aktywną rolę w leczeniu aseptycznej martwicy. Środki zaradcze pomagają nowej tkance kostnej rosnąć szybciej, zmniejszyć objawy bólu, sprawiają, że leczenie martwicy głowy stawu choroby nie trwa tak długo.

Konieczne będzie usunięcie lub ograniczenie mechanicznego ruchu stawu biodrowego w jak największym stopniu. Aby osiągnąć zastosowanie metod:

  • unieruchomienie uda;
  • łóżko do spania;
  • Kaptury i sprzęt ortopedyczny;
  • opony i obsady odlewów.

O wyborze metody, czasu trwania unieruchomienia decyduje lekarz prowadzący. Średnio proces trwa od 6 do 18 miesięcy.

Ważne jest ćwiczenie fizykoterapii i rehabilitacji. Przydaje się utrata wagi, nadwaga powoduje obciążenie stawu już uszkodzonego przez aseptyczną martwicę.

Często lekarze przepisują elektroforezę novokainą lub lidokainą na dotkniętą część uda, zapewniając dodatkowy efekt przeciwbólowy na nogi i kręgosłup. W kraju jest wiele sanatoriów i klinik specjalizujących się w rehabilitacji takich pacjentów. Tutaj możesz wziąć udział w kursie fizykoterapii, okładach błotnych i masażach. Ćwiczenia pomogą w rozciąganiu więzadeł, dając możliwość rozwinięcia uszkodzonych stawów i uniknięcia sztywności. Ćwiczenia i masaż wykonywane są pod nadzorem specjalisty.

Ćwiczenia są dopuszczalne w domu. Są przepisane łagodnie i ostrożnie. Lepiej zacząć od prostego podnoszenia nogi, utrzymując ją przez chwilę na wadze. Uznany za ważny: pływanie w basenie, spacery bez pośpiechu, utrata masy ciała i korzystanie z laski zamiast kul. Aby zapobiec ponownemu uszkodzeniu, po wypisaniu do domu wymagane jest zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta. Przede wszystkim usuń dywany i ścieżki z podłogi, aby pacjent się nie zsunął.

Ważne jest, aby pamiętać, że metoda zachowawcza w leczeniu martwicy stawu biodrowego nie pomaga w uniknięciu choroby o 100%. Możliwe jest spowolnienie rozwoju choroby i śmierci komórek narządu. Stosowanie metody racjonalnie tylko w pierwszych trzech stadiach choroby.

Interwencja chirurgiczna w leczeniu aseptycznej martwicy stawu biodrowego

Często operacja na dotkniętej martwicy kości udowej jest stosowana w połączeniu z leczeniem zachowawczym. Decyzja zależy od stadium choroby i zaniedbania choroby. Średnia stopa przydziału operacji wynosi 15%.

  • Przeszczep konkretną część kości udowej. Podczas operacji, zdrowy obszar kości (głównie z kości strzałkowej) jest pobierany od pacjenta i przeszczepiany do obszaru dotkniętego chorobą. W rezultacie poprawia się dopływ krwi do głowy stawu. Szansa na wszczepienie jest wysoka.
  • Endoprotetyka głowy stawu biodrowego. Używany w późnych etapach, gdy inne metody są nieskuteczne. Ostry staw jest całkowicie wycofany z biodra, zmieniając się w protezę. Operacja usuwa ból, pacjent może chodzić normalnie. Rehabilitacja zajmuje dużo czasu, pacjent wymaga pomocy.
  • Dekompresja głowy kości udowej (tunelowanie). Chirurg wierci otwór w głowie stawu biodrowego za pomocą specjalnego urządzenia. Podczas operacji ciśnienie wewnątrz zmniejsza się, przepływ krwi poprawia się w wyniku tworzenia nowych naczyń. Skuteczność operacji 70%.
  • Arthrodesis. Tworzenie sztucznego splicingu niektórych kości biodrowych w celu zmniejszenia bólu. Operację wykonuje się, gdy pacjentowi nie wolno wykonywać zabiegu endoprotezoplastyki stawu biodrowego. Procedura jest wyjątkowo nieskuteczna. W rezultacie pacjent rozwija krzywiznę kręgosłupa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
  • Artroplastyka. Operacja jest uważana za rodzaj plastiku. Ma na celu zapobieganie rozwojowi zesztywnienia (sztywność stawów) lub przywrócenie stanu już unieruchomionego. W procesie interwencji produkują manipulacje:
  1. Usunięcie kości lub mięśniaków.
  2. Przywrócenie anatomicznego kształtu dotkniętego stawu.
  3. Zapobiegaj ponownemu zespoleniu kości biodrowej.

Częściej operacja wykonywana jest w znieczuleniu rdzeniowym, zmniejszając liczbę powikłań, gdy pacjent opuszcza znieczulenie. Po manipulacji można na krótki czas założyć bandaż na biodra. Rozpoczęcie rehabilitacji jest dopuszczalne 14 dni po operacji.

  • Osteotomia. Interwencja chirurgiczna jest przeprowadzana w celu wyeliminowania deformacji za pomocą sztucznego złamania. Napraw złamaną kość za pomocą śrub lub specjalnych płytek. Gips prawie nie narzuca. W wyniku operacji możliwe są powikłania w postaci ropienia, przemieszczenie gruzu, niewłaściwe połączenie. Aby temu zapobiec, zaleca się uważne przestrzeganie zasad aseptyki na sali operacyjnej iw domu.

Metody ludowe w leczeniu chorób

Ludzie w minionych stuleciach intensywnie stosowali ludowe metody leczenia różnych chorób, w tym rozwój początkowych etapów aseptycznej martwicy stawu biodrowego. Wybierając metodę, dobrze zważaj za i przeciw, nikt nie będzie w stanie zwrócić straconego czasu.

  • Ubij białko z 1 łyżką mąki prosa. Nałożyć mieszaninę na bolące połączenie, przykryć polietylenem i owinąć w ciepły koc. Kompres można pozostawić na noc. Rano umyj skórę ciepłą wodą.
  • Najłatwiejszy jest kompres z kapusty. Rozprowadzić kawałek kapusty z odrobiną miodu, przymocować go do bolącego miejsca, zabezpieczyć kompresową szmatką, owinąć. Będziesz spać spokojnie w nocy. Substancje znajdujące się w liściu kapusty pomogą usunąć obrzęk z głowy stawu.
  • Zrobić kwaśne mleko z domowego mleka (jogurt do przechowywania nie pasuje). Wlać kilka łyżek jogurtu do filiżanki, dodać taką samą ilość wcześniej wbity skorupki jajka. Intensywnie mieszaj, nakładaj na dotknięte obszary stawu jako kompres. Wyjdź na noc. Leczenie trwa 5 nocy z rzędu.
  • Niemal każda osoba ma w domu garnek Kalanchoe. Wybierz niewielką ilość młodych liści rośliny, drobno posiekaj. Napełnij powstały kleik podobną objętością etanolu. Nalegać w ciemnym i chłodnym miejscu przez 7 dni. Efekt używania tarcia jest zdumiewający.
  • Wziąć 10 tabletek kwasu acetylosalicylowego, zmiażdżyć, wlać 10 ml alkoholu kamforowego i jodu. Mieszaj i dodaj 300 ml alkoholu etylowego. Domagaj się 14 dni w ciemnym miejscu. Mieszanina służy do rozdrabniania stawu biodrowego pacjenta.

Kąpiel z pokrzywy. Ta procedura jest skuteczna we wczesnych stadiach choroby stawów. Zbieraj świeże pokrzywy o łącznej wadze 4 kilogramów. Zanurz w wiadrze z wodą i gotuj przez 30 minut. Odcedź bulion do łazienki, dodaj zwykłą wodę do wymaganej objętości. Temperatura wody nie powinna przekraczać 40 stopni. Usiądź w łazience. Procedura trwa nie dłużej niż 20-25 minut.

  • Weź dużą główkę czosnku i 2-3 duże cytryny. Zmiel je w maszynce do mięsa, wlej 250-300 ml schłodzonej przegotowanej wody. Podawać infuzję 10-12 godzin (najlepiej w nocy). Rano zacznij brać 1 łyżeczkę przed posiłkami.
  • Zamroź 1 litr wody i pozostaw do stopienia. W roztopionej wodzie, aby pokroić dużą cytrynę, dodaj posiekany czosnek i 2 łyżeczki miodu. Domagaj się 14 dni w szafie. Odcedź mieszaninę i wypij 30-50 ml rano na pusty żołądek.
  • Sprzedam liście pokrzywy, kwiaty bzu czarnego, kory wierzby i korzeń pietruszki. Weź składniki w równych częściach, pociąć i wymieszać. Wlać dwie łyżki mieszanki do osobnej miski, wlać 500 ml wrzącej wody i pozostawić na małym ogniu przez 5 minut. Poczekaj, aż ostygnie, odcedź. Objętość bulionu jest wymagana do picia w ciągu dnia. Codziennie przygotuj nową partię funduszy.

Konsekwencje aseptycznej martwicy głowy stawu biodrowego

Aseptyczna martwica głowy stawu biodrowego jest poważną i groźną chorobą. Zabieg jest bolesny i długotrwały. Rozpoczęta choroba pogarsza życie pacjenta, w większości przypadków prowadzi do niepełnosprawności. Przewidywany styl życia, niezdolność do samodzielnego utrzymania się i co najwyżej - ograniczenie ruchu w stawie biodrowym.

Przy najmniejszych objawach choroby warto skontaktować się z lekarzem w najbliższym ośrodku medycznym. Terminowe leczenie zaczyna wykrywać, że rokowanie jest dość optymistyczne, im młodszy pacjent, tym łatwiej osiągnąć całkowite wyleczenie. Czasami niemożliwe jest zdiagnozowanie choroby we wczesnym stadium, ponieważ pacjenci nie zwracają uwagi na dyskomfort i uważają go za tymczasowy.

Zapalenie objawów stawów biodrowych i leczenie

Mechanizm rozwoju choroby

Na stawie biodrowym uwzględnia się całą masę naszego ciała. Z tego powodu jest stale ranny na poziomie mikro, co ostatecznie prowadzi do szybkiego zużycia powierzchni stawowych.

Jednocześnie im intensywniejsza i trudniejsza jest praca fizyczna, tym szybciej kończy się staw biodrowy. Zapalenie na tym tle rozwija się dość szybko, zwłaszcza jeśli powierzchnie stawowe otrzymują dużą liczbę punktów kontaktu.

Ponadto różne choroby wirusowe i zakaźne mogą wpływać na rozwój choroby.

Od samego początku zapalenie objawia się ciężkimi bólami w udzie. Jednak nie trwają długo.

Nieprzyjemne odczucia mijają, ale za nimi pojawia się stopniowe ograniczenie ruchomości stawu biodrowego. Od tego momentu choroba zaczyna gwałtownie się rozwijać.

Jeśli na tym etapie nie zaczniesz zapewniać pacjentowi opieki medycznej, to po chwili zacznie mocno utykać, a następnie stanie się niepełnosprawny, ponieważ staw biodrowy całkowicie traci swoją ruchliwość.

Przyczyny zapalenia stawów u dzieci

Dnawe zapalenie stawów jest jednym z rodzajów zmian zapalnych stawów, które spowodowane są gromadzeniem się kryształów kwasu moczowego w strukturach stawowych, ich niszczącym wpływem na chrząstkę szklistą i tkanki okołostawowe.

W powyższej definicji choroby wyraźnie wskazano wszystkie kluczowe mechanizmy rozwoju i przejawy tego procesu.

Jeśli wyjaśnisz wszystko w porządku, kompleks zmian patologicznych składa się z łańcucha sekwencyjnego:

  1. Zakłócenie metabolizmu kwasu moczowego w kierunku zwiększania jego ilości we krwi;
  2. Osadzanie się jego kryształów (uratów) na powierzchni szklistej chrząstki stawów;
  3. Podrażnienie i uszkodzenie struktur stawowych z rozwojem reakcji zapalnej, która jest tak naprawdę nazywana zapaleniem stawów;
  4. Rozwój skutków destrukcyjnego procesu;
  5. Guzy okołostawowe.

Objawy choroby

W przypadku zapalenia stawu biodrowego pacjent skarży się na następujące objawy:

Aby zrozumieć, że staw biodrowy jest dotknięty chorobą może być następujące objawy:

Układ mięśniowo-szkieletowy w leczeniu ludzi zużywa się z biegiem czasu, po doprowadzeniu do różnych chorób. Ciało, u kobiet po 40 roku życia, z biegiem czasu następuje stan zapalny stawu biodrowego - objawy i leczenie tego zużycia zależą, po pierwsze, od przyczyn człowieka, a po drugie, od charakteru przebiegu kursu, czasu jego rozwoju.

Objawy różnych więzadeł i ścięgien biodrowych, na przykład mięśni i chrząstki

Kobiety oznaki chorób, które powodują proces mięśniowo-szkieletowy w danym obszarze, choroby:

  • wzrost lokalnej temperatury;
  • zapalenie;
  • ból, podając w tym, niższy grzbiet;
  • zaczerwienienie skóry przez staw;
  • sztywność ruchu;
  • spocone biodro;
  • słabość

Tradycyjne często zapalenie stawu biodrowego

Po pierwsze, schemat leczenia można opracować dopiero po czasie trwania dokładnej przyczyny stanu zapalnego. Mięśnie tego będą musiały przejść testy tkanek moczu, krwi, jest kilka progów rentgenowskich i ultradźwiękowych, obrazowanie rezonansu magnetycznego.

Diagnoza choroby

Aby przepisać prawidłowe leczenie, musisz dokonać dokładnej diagnozy. Po pierwsze, na wizytę u lekarza zostaniesz przesłuchany, zapytany o skargi i aktualny stan.

Oczywiście ważne w rozpoznaniu zapalenia wsierdzia są bóle w stawie biodrowym, chromanie przestankowe. Jeśli tak, lekarz wyśle ​​ci testy, aby potwierdzić obecność choroby i jej naturę.

Pierwszym krokiem jest zdanie testu krwi w celu wykrycia obecności stanu zapalnego. Następnie musisz poznać naturę choroby, czyli to, co spowodowało wszystkie objawy bezpośrednio.

Jeśli lekarz ma podejrzenie ropnego procesu w stawie, zostaniesz poproszony o zdanie testów wykrywających gronkowce lub paciorkowce.

Jeśli istnieje podejrzenie procesu gruźlicy, brucelozy lub syfilitycznego pochodzenia, zostaniesz poproszony o poddanie się specjalnym testom w celu zidentyfikowania tych chorób. A jeśli chorujesz na choroby reumatyczne, najprawdopodobniej zapalenie jest spowodowane właśnie tym.

Następnie, aby potwierdzić obecność zapalenia w stawie, zostanie Ci przypisany rentgen lub tomografia.

Leczenie ropnego zapalenia stawów

Pacjenci z ropnym zapaleniem stawów powinni być niezwłocznie hospitalizowani. Zalecana jest terapia antybiotykowa. We wczesnych stadiach (z zapaleniem błony maziowej bez ropy) leczenie jest zachowawcze.

Stosuje się gips, wykonuje się nakłucia złącza, a następnie wprowadza się antybiotyki. W przypadku ropni (ropy w stawie) i ciężkiego zatrucia wskazana jest natychmiastowa artrotomia, a następnie drenaż stawu.

Przy rozległych ropnych ranach i otwartych złamaniach, wtórne leczenie chirurgiczne wykonuje się przez wycięcie brzegów rany, usunięcie ciał obcych i luźnych fragmentów kości, wycięcie nieżywotnych tkanek, szeroką artrotomię i otwarcie ropnych chusteczek.

Wraz z rozwojem sepsy konieczna jest szersza interwencja chirurgiczna - resekcja stawu.

Obecnie istnieje wiele różnych technik leczenia stawów biodrowych stawu biodrowego.

Jeśli już zidentyfikowano III stopień choroby, wówczas leczenie należy przeprowadzić tylko chirurgicznie za pomocą endoprotezy, która polega na zastąpieniu uszkodzonego stawu sztuczną protezą.

Jeśli zostanie postawiona diagnoza wcześniejszego stopnia zwyrodnienia stawów, wówczas leczenie jest podobne, na przykład, do leczenia zwyrodnienia stawów stopy lub innego rodzaju choroby zwyrodnieniowej stawów, jest przeprowadzane bez interwencji chirurgicznej.

Używane są następujące leki.

Choroba może być zwalczana metodami medycznymi i chirurgicznymi. Przez leczenie medyczne rozumie się stosowanie leków w postaci zastrzyków, tabletek i maści.

Ponieważ mówimy o procesach zapalnych w stawach, lekarze przepisują pacjentom niesteroidowe leki przeciwzapalne: diklofenak, indometacyna, piroksikam i inne.

Niektóre leki są stosowane w postaci zastrzyków do bolącego stawu. Z reguły liczba iniekcji jest niewielka, ponieważ ich działanie jest podsumowane efektami innych procedur medycznych.

Metody leczenia zapalenia stawów są bezpośrednio związane z kształtem, przebiegiem i zmianami w tkankach zachodzących podczas choroby. W początkowej fazie choroby metody zachowawcze są dość skuteczne, a gdy forma jest uruchomiona, często stosuje się interwencję chirurgiczną.

W zasadzie leczenie zapalenia stawów powinno być zindywidualizowane. Na przykład, w przypadku dny moczanowej, ważne jest przestrzeganie specjalnej diety, a gruźlica powinna być leczona w aptece, gdzie pacjent będzie przyjmował specjalne leki i t / d Ale nadal istnieją ogólne sposoby tradycyjnego leczenia:

  • Nakładanie się uprzęży, przez którą ruch złącza jest ograniczony, z powodu którego wysięk jest zmniejszany, a obciążenie jest zmniejszane.
  • Stosowanie anty-niesteroidowych leków przeciwzapalnych (indometacyna, piroksykam, diklofenak, leki te mogą być przepisywane zewnętrznie i dożylnie, ale należy zauważyć, że działanie maści i kremów jest krótkotrwałe i niestabilne.
  • Chondroprotectors - środki, które dostarczają organizmowi strukturalnych składników chrząstki, które przyczyniają się do przywrócenia stawu.
  • Znieczulenie jest konieczne u tych, którzy chorują na ostrym etapie. Efekt analgezji osiąga się przez połączenie chondroprotektorów. W ciężkich przypadkach stosuje się dodatkowe metody leczenia, na przykład blokowanie novokainy.

Leczenie zapalenia stawu biodrowego, jeśli choroba jest przewlekła, składa się z terapii manualnej i masażu. Dzięki takim technikom poprawione jest odżywianie tkanek i są one również wolne od produktów bolesnego metabolizmu, co przyczynia się do najszybszej regeneracji.

Przy poważnym zniszczeniu stawu, gdy leczenie takiego zjawiska nie ma sensu, stosuje się interwencję chirurgiczną. Najskuteczniejszą metodą chirurgiczną jest endoprotetyka, czyli sztuczne staw biodrowy.

Procesy zapalne w stawie biodrowym pogarszają jakość życia, ale najgorsze jest to, że mogą powodować niepełnosprawność. Dlatego nie jest możliwe samodzielne leczenie zapalenia w stawach, ale lepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem, który wybierze najlepszą opcję leczenia.

Zapobieganie stanom zapalnym jest niemożliwe, ale przestrzeganie zaleceń jest nadal konieczne. W celu zapobiegania chorobom i zapaleniom stawów należy przestrzegać zestawu środków.

  1. Jedz zdrową żywność: spożywaj produkty mleczne i zawierające żelatynę, owoce, warzywa, tłuste ryby. Konieczne jest ograniczenie spożycia cukru, soli i szkodliwych produktów.
  2. Spożywać co najmniej 1,5 litra wody dziennie.
  3. Uważaj na wagę.
  4. Porzuć złe nawyki (palenie, alkohol).
  5. Zachowaj aktywny styl życia (chodź, płyń).
  6. Nie przeciążaj stawów.

Oprócz zaleceń dotyczących zdrowego stylu życia, możesz wykonać niewielki zestaw ćwiczeń fizycznych w domu.

  1. Stań blisko stabilnego stołu lub powierzchni. Oprzyj ręce na blacie tak, jak przy podnoszeniu. Linia grzbietu musi być prosta. W żadnym przypadku nie zginaj w dolnej części pleców. Na przemian przesuń jedną lub drugą nogę o 90 stopni. Wykonaj 5-10 razy z każdą nogą. Wykonuj ćwiczenie płynnie, utrzymuj ciało w spokoju. Ćwiczenie ma na celu wzmocnienie mięśni udręczonych uda.
  2. Połóż się po lewej stronie. Zegnij lewą nogę. Łokieć lewej dłoni opiera się o podłogę. Dłoń prawej dłoni opiera się o podłogę na poziomie klatki piersiowej. Podnieś prawą nogę o 45 stopni. Wykonaj 5-10 przemiatnięć. Przewróć i powtórz ćwiczenie.

Zapalenie stawu biodrowego wymaga długiego i kompleksowego leczenia, które zależy od przyczyny choroby. Na przykład leczenie gruźlicy wymaga użycia leków przeciwgruźliczych i chemioterapii.

Jeśli choroba jest na początkowym etapie, przepisywane jest leczenie farmakologiczne i różne procedury.

Leczenie stanów zapalnych stawów powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza, konieczne jest, aby poeta zobaczył specjalistę, gdy tylko zauważysz niepokojące objawy. Z reguły leczenie zapalenia biodra obejmuje następujące tradycyjne metody:

  • przyjmowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych;
  • biorąc kurs witamin;
  • dieta;
  • stosowanie maści i okładów;
  • masaż;
  • fizjoterapia;
  • ćwiczenia terapeutyczne i wychowanie fizyczne.

W stadium zaawansowanym zapalenie może prowadzić do częściowego lub całkowitego zniszczenia stawu. W tym przypadku nie obyło się bez interwencji chirurgicznej. Zniszczone połączenie zostaje zastąpione przez protezę. W przypadku braku powikłań leczenie i rehabilitacja trwają około sześciu miesięcy.

Protetyka to ostatnia deska ratunku. Aby nie podejmować tak radykalnych metod, musisz uważać na swoje ciało.

Jeśli znajdziesz najmniejsze objawy choroby lub odczuwasz dyskomfort, nie odkładaj wizyty u lekarza. Nie przepisuj sobie leczenia i nie daj się ponieść tradycyjnej medycynie.

Staw biodrowy znajduje się głęboko pod gęstą warstwą mięśni i tłuszczu podskórnego. Dlatego różne maści, które sam przepisujesz, po prostu nie osiągną stanu zapalnego stawu i nie będą skuteczne. Wszelkie opóźnienia w leczeniu choroby mogą prowadzić do katastrofalnych rezultatów.

Osłabienie.Nie zdobi się z ładunkami, aby ograniczyć ruchy, zatory w stawie mogą być wykorzystane oznacza rozwój szoku toksycznego

I dotknięty artretyzmem, duży staw w zadaniu jest czysty i może przywiązać się do pacjenta, czuje się bolesny

Istnieją inne czynniki, które często pękają w stawie biodrowym i które jest opisane w chorobie zwyrodnieniowej stawów jest niemechanicznym następstwem leczenia stawu biodrowego ze względu na różne patologie: skuteczny schemat terapeutyczny może i dostarcza masę

  1. Waga, dlatego jest to konieczne
  2. Lub w
  3. Wylew jamy może
  4. Tradycyjna medycyna (różne

I / lub rozprzestrzenianie się infekcji Kliknij na zdjęcie ciała, aby było wolne. Powtarzaj to przez krótki czas z poduszką grzejną, wrażeniami, które mogą wpływać na ból i powodować jego łamliwość. Do tego artykułu - ścieranie się chrząstki, która jest stawem w domowej zrostowej stawów.Mogą tylko rozwinąć się problemy, powodujące dyskomfort w zmniejszeniu spożycia tłuszczu w stopniu, w jakim trudno jest rozwinąć staw.. Nalewki, kompresy, maści, W całym ciele, aby zwiększyć.zapalenie często towarzyszy 7 razy.W tym czasie

Główne przyczyny bólu w stawie

Kiedy jest ostry, nudny, jak

Niedogodności wynikające z tego nie wystąpiły, jest to poważna choroba, prowadząca do pogorszenia warunków. Weź żółtko Teraz zastanów się, w jaki sposób jest ono przeprowadzane po ustaleniu dokładności przy zginaniu płetwy... i powrocie do chodzenia, czemu towarzyszy wywary) (Sepsis), szczególnie u dorosłych, jeśli objawy ogólnego zatrucia są największe: Do następnego zadania podgrzej niewielką ilość znikającej, złożonej lub chorej. Może wymagać rozwoju pacjenta

Co wymaga przedłużonej sprężystości, dla jaj, łyżki terpentyny, leczenie stawu biodrowego powoduje stan zapalny. Jak leczyć zwykłą postać artrozy.

A Wyeliminuj objawy zapalenia można skręcać, zwichnąć Zapalenie stawu biodrowego jest małym dzieckiem. Powszechnymi chorobami zwyrodnieniowymi są gorączka, osłabienie, złe samopoczucie, musisz przewracać się na miód (w kuchence mikrofalowej.

Zapalenie stawu biodrowego: przyczyny, objawy, możliwe powikłania. Metody leczenia zapalenia biodra

Staw biodrowy znajduje się w strefie połączenia miednicy z kością udową.

Pozwala nodze przemieszczać się w różnych płaszczyznach i pełni główną funkcję podczas chodzenia po prostej.

Ze względu na to, że ten staw jest pod dużą presją podczas chodzenia, często jest narażony na różne urazy i choroby.

Przyjrzyjmy się bliżej objawom zapalenia stawu biodrowego i metodom eliminacji tej choroby.

Zapalenie stawu biodrowego: przyczyny

Proces zapalny w stawie biodrowym może rozwijać się z następujących powodów:

1. Z powodu rozwoju ropnego zapalenia stawów lub jak to się nazywa - zakaźnego zapalenia.

2. Postęp choroby zwyrodnieniowej stawów.

3. Wraz z rozwojem martwicy kości.

4. Rozwój zapalenia kaletki maziowej.

5. Dnawe zapalenie stawów.

Każda z tych chorób rozwija się z własnych powodów. Przyjrzyj się im bardziej szczegółowo:

1. Ropne zapalenie stawów może być pierwotne i wtórne.

Pierwotna postać choroby występuje z powodu wniknięcia patogennych drobnoustrojów do jamy stawu. Może się to zdarzyć w przypadku zranienia lub zranienia ostrym przedmiotem.

Wtórne zakaźne zapalenie stawów może rozwinąć się z powodu wniknięcia drobnoustrojów do stawu, gdy są uszkodzone przez sąsiednie tkanki (z ropniem, czyrakiem itp.)

2. Choroba zwyrodnieniowa zwykle występuje u osób starszych niż czterdzieści lat.

Zasadą rozwoju patologii jest to, że z wiekiem chrząstka stawowa pokrywająca głowę kości traci elastyczność i staje się cieńsza, co prowadzi do jej przedwczesnego usunięcia. W wyniku tego dochodzi do tarcia kości, a samo staw staje się stanem zapalnym. Z biegiem czasu staw jest zdeformowany, a człowiek nie może chodzić.

Ponadto choroba zwyrodnieniowa stawów może powodować:

• wcześniej przeniesiony artretyzm;

3. Aseptyczna martwica głowy kości udowej najczęściej dotyka mężczyzn w wieku od dwudziestu do czterdziestu lat. Powodem jego rozwoju jest naruszenie krążenia krwi w głowie kości udowej, przez co komórki, nie otrzymujące niezbędnego odżywienia, zaczynają umierać. Po pewnym czasie wpływa na całą głowę stawu, zaburzając jego funkcję.

Impulsem do rozwoju takiej martwicy może być:

• spożywanie dużych ilości alkoholu;

• przyjmowanie pewnych leków hormonalnych.

4. Zapalenie stawu biodrowego rozwija się z następujących powodów:

• infekcja w worku stawowym z wystrzałem lub raną nożową;

• długoterminowe szkolenie w sporcie (zwłaszcza w rowerach);

• zakażenie protezami stawu biodrowego.

5. Reumatoidalne zapalenie stawów może być spowodowane następującymi przyczynami:

• przyjmowanie pewnych leków;

• niektóre choroby zakaźne (odra, różyczka);

6. Gruczołowe zapalenie stawów rozwija się, gdy krew dociera do stawu prątka gruźlicy.

7. Zwichnięcie biodra może nastąpić w wypadku lub spaść z dużej wysokości. W takim przypadku dana osoba odczuje silny ból i zaburzenia chodu.

Oprócz głównych przyczyn, zapalenie stawu biodrowego może powodować:

1. Stałe napięcie nerwowe i fizyczne przepracowanie.

2. Nieprawidłowe splatanie kości miednicy i kości biodrowej po złamaniu.

3. Siedzący tryb życia.

4. Choroby zakaźne dające powikłania w postaci zapalenia stawu biodrowego.

5. Życie w złych warunkach środowiskowych.

6. Zaburzenia metaboliczne.

7. Brak witaminy w organizmie.

Zapalenie stawu biodrowego: objawy i oznaki

Objawy zapalenia biodra zależą od konkretnej przyczyny, która je spowodowała. Tak więc w różnych chorobach dana osoba może cierpieć z powodu następujących objawów:

1. W przypadku ropnego zapalenia stawów pacjent może doświadczać:

• ból przy palpacji;

• naruszenie funkcji motorycznej złącza.

Choroba rozwija się bardzo szybko. Osoba w tym stanie ma ostry ból w stawie, który może występować zarówno podczas ruchów, jak i podczas odpoczynku. Wraz z postępem zakażenia u ludzi obserwuje się wszystkie oznaki zatrucia organizmu: osłabienie, migrenę, utratę apetytu.

2. Choroba zwyrodnieniowa stawów ma trzy etapy, z których każdemu towarzyszą "własne" objawy.

Pierwszy etap charakteryzuje się bólem w stawie, który występuje po wysiłku fizycznym. W stanie bólu spoczynkowego.

Dla drugiego etapu wrodzony ból w stawie, który nasila się. Mogą również wystąpić kulawizny i zaburzenia mięśni uda.

Trzeci etap choroby charakteryzuje się skróceniem bolącej nogi, a także bólem, który zakłóca dzień i noc.

3. Aseptycznej martwicy towarzyszy ból w stawie z dobrostanem człowieka. W tym przypadku ból można podać na pachwinę i przód uda. Czasami jest tak wyraźny, że osoba nie może wejść na stopę.

Wraz z postępem choroby mogą pojawić się kulawizny i atrofia mięśni.

4. Zapalenie stawu biodrowego towarzyszy ból podczas dotykania biodra i chodzenia. Z czasem ból nasila się i staje się ostry. W worku stawowym płyn zaczyna się kumulować, powodując przywieranie ścięgna do powierzchni kości udowej.

Również zapalenie kaletki charakteryzuje się gorączką i obrzękiem stawu.

5. Reumatoidalne zapalenie stawów ma trzy etapy.

W pierwszym stadium choroby nieodłączny jest obrzęk, gorączka i zapalenie stawu.

Drugi etap charakteryzuje się utratą ruchomości stawów i silnym bólem.

W trzecim etapie reumatoidalnego zapalenia stawów nieodłączne są deformacje stawu i silne naruszenie jego ruchliwości.

Najczęściej reumatoidalne zapalenie stawów dotyka jednocześnie obu stawów biodrowych.

6. Gruczołowe zapalenie stawów zwykle płynie przez długi czas. Po pierwsze, pacjent odczuwa słabość i zmęczenie. Wtedy mięśnie jego zaników uda i sztywność powstają w stawie.

Następnie są bóle i stawowe jamy. Gromadzi płyn. Stopniowo, staw zacznie się palić i tworzy ropień. Pacjent odczuwa dolegliwości i silny ból w stawie.

Zapalenie stawu biodrowego: diagnoza i leczenie

Przy pierwszych oznakach stanu zapalnego stawu biodrowego należy skontaktować się z traumatologiem. Po zbadaniu pacjenta lekarz może zalecić takie procedury diagnostyczne:

2. Badanie ultrasonograficzne dotkniętego stawu.

6. Ogólna krew i mocz.

Leczenie zapalenia danego stawu zależy od konkretnego powodu, który go spowodował:

1. Z ropnym zapaleniem stawów przepisuje się 2-3 antybiotyki. Jeśli jest dużo ropy, powstaje drenaż, a staw jest oczyszczony.

2. Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów zależy od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku zaniedbania tego stanu pacjentowi przepisuje się endoprotezy.

3. Aseptyczna martwica leczona masażem, gimnastyką i lekami w celu poprawy właściwości krwi. Czasami stosowanie i leczenie chirurgiczne.

4. zapalenie kaletki leczone lekami przeciwzapalnymi. W przypadku ropnego zapalenia wskazane jest otwarcie worka stawowego i jego oczyszczenie.

5. Reumatoidalne zapalenie stawów wymaga długotrwałego leczenia cytostatykami, glikokortykosteroidami i lekami przeciwreumatycznymi.

6. Gruczołowe zapalenie stawów wymaga złożonej terapii. Leki przeciwzapalne i leki na gruźlicę są zwykle przepisywane. Noga pokazuje nałożenie gipsu.

Zapalenie stawu biodrowego: leczenie i zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi stanu zapalnego w tym stawie, lekarze zalecają przestrzeganie następujących zaleceń:

1. Uprawiaj aktywny tryb życia i uprawiaj sport. Najlepszy ze wszystkich, jeśli jest pływanie, gimnastyka lub fitness.

2. Terminowe leczenie każdej choroby i skonsultowanie się z lekarzem na czas, gdy pojawi się pierwszy ból stawu biodrowego.

3. Utrzymuj prawidłowy bilans wodny w ciele. Aby to zrobić, musisz pić co najmniej dwa litry wody dziennie.

4. Nie obciążaj nadmiernie nóg.

5. Utrzymuj optymalną wagę, aby zapobiegać otyłości.

6. Nie pal i przestań pić.

7. Nie garb się.

8. Kontrolować zawartość kwasu moczowego w ciele.

9. Ogranicz spożycie soli i cukru.

10. Wzbogać dietę w potrawy zawierające żelatynę (galaretki, galaretki) i wapń (twarożek, kefir, ryby).

Zapalenie stawu biodrowego: objawy i leczenie

Układ mięśniowo-szkieletowy podlega nie tylko zmianom dystroficznym. Często ból w dużych stawach powoduje ostre lub przewlekłe procesy zapalne. Problemy ze stawem biodrowym są tolerowane szczególnie mocno. Po części sytuację pogarsza fakt, że jest duży i odgrywa nieodzowną rolę w aktywności fizycznej człowieka. Jednak, w przeciwieństwie do zmian degeneracyjno-dystroficznych, skutecznie leczone jest zapalenie stawu biodrowego. Ważne jest, aby znać cechy choroby i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Dlaczego zapalenie stawu biodrowego jest zaognione

Ważne, aby wiedzieć! Lekarze są w szoku: "Istnieje skuteczne i niedrogie lekarstwo na wspólny ból". Czytaj więcej.

Istnieją 2 duże grupy etiologiczne, które powodują bolesny proces - są to czynniki aseptyczne i mikroorganizmy. W pierwszym przypadku mechanizm powstawania choroby jest immunoalergiczny lub traumatyczny, w drugim - ropny. Zniszczenie i zwyrodnienie stawu, które nieuchronnie powstają bez odpowiedniego leczenia, mają czysto drugorzędny charakter, związany z ciągłym działaniem czynnika etiologicznego. W rezultacie występuje zapalenie współistniejące - ostre lub przewlekłe zapalenie stawu biodrowego.

Jedną z przyczyn tej choroby są mikroorganizmy wywołujące infekcyjne zapalenie w jamie stawowej. Należą do nich:

  • niespecyficzne czynniki drobnoustrojowe - paciorkowce, staphylococcus, Escherichia, Klebsiella i inne;
  • tubercle bacillus - specyficzna tandetna nekroza zapalna występuje we wspólnej jamie;
  • Chlamydia, Trichomonas - infekcje przenoszone drogą płciową;
  • blady treponema - kiłowe zapalenie wsierdzia;
  • Mix Arthritis - mieszana flora.

Mikroorganizmy częściej wchodzą do jamy stawowej za pomocą środków hematogennych ze źródła znajdującego się w innym narządzie. Najczęściej zapalenie współistniejące jest wtórnym powikłaniem infekcji dróg moczowych, chorób skóry i układu oddechowego. Znacznie mniej możliwej drogi limfogennej - bezpośrednie uderzenie w jamę stawową po otwartym kontuzji lub interwencji medycznej.

Immunoalergiczne (aseptyczne) czynniki etiologiczne mają inną genezę. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: wnęka stawu biodrowego pozostaje sterylna. Wyróżnia się następujące przyczyny aseptycznego zapalenia stawu biodrowego:

  • dna - kryształy kwasu moczowego osadzają się w jamie stawowej z powodu zaburzeń metabolizmu puryn w ciele;
  • reumatoidalne zapalenie stawów jest najczęstszym procesem układowym, który wpływa na staw biodrowy;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • łuszczyca;
  • urazy - zwichnięty aparat więzadłowy, śródnaczyniowe krwiaki.

Możliwe jest również reaktywne zapalenie stawu biodrowego. Ale w tym przypadku stan jamy może być zarówno sterylny (proces ma jedynie charakter immunologiczny), jak i skażony bakteriami. Osobną grupę stanowi samoistne zapalenie stawów: w niezwykle rzadkich przypadkach nie można ustalić przyczyny choroby.

Objawy i różnice kliniczne

Ponieważ przyczyny choroby różnią się znacznie, występują różnice w przejawach choroby. Ale dla wszystkich czynników etiologicznych charakteryzujących się następującymi objawami:

  • wspólny ból;
  • sztywność rano;
  • obrzęk dotkniętego obszaru;
  • reaktywne zmiany w aparacie mięśniowo-więzadłowym;
  • ogólna reakcja organizmu.

Jednak kliniczna różnorodność objawów jest dość duża. Następujące znaki są charakterystyczne dla ropnych coksytów:

  • ostry początek;
  • silny ból;
  • ostry obrzęk;
  • przekrwienie skóry nad stawem biodrowym;
  • gorączka do gorączkowych i gorączkowych liczb;
  • ogólny poważny stan pacjenta.

Ostre ropne zapalenie stawów zagraża życiu człowieka: z powodu masywnego krążenia krwi w stawie biodrowym mikroorganizmy łatwo dostają się do innych narządów, prowadząc do sepsy. Odurzenie i ostre bóle są niezwykle trudne dla pacjentów, więc natychmiastowe rozpoczęcie leczenia jest konieczne, aby skutecznie pomóc osobie i złagodzić cierpienie.

W gruźlicy i innych specyficznych procesach zatrucie jest mniej wyraźne. Obrzęk i bolesne objawy są wygładzone, ale zniszczenie tkanki kostnej następuje w bardzo szybkim tempie, co prowadzi do ostrego zaburzenia funkcji motorycznej stawu. Temperatura - często podmóżdżkowa, przekrwienie skóry nie jest obserwowane, ale wyraźny obraz kliniczny stale rośnie, co prowadzi do poważnych zaburzeń czynnościowych.

Aseptyczne zapalenie stawu biodrowego przebiega nieco inaczej. Jest to zawsze proces przewlekły z okresami zaostrzenia i remisji. W dnie ostre objawy kliniczne są wyrażane tylko podczas tworzenia się kryształów w jamie maziówkowej. W tym przypadku objawy przypominają ropne zapalenie stawów, ale odurzenie jest mniej wyraźne:

  • ostry ból stawu, często występujący w nocy;
  • jasny związek z użyciem w przeddzień alkoholu lub produktów mięsnych bogatych w purynę;
  • silny obrzęk;
  • całkowita dysfunkcja stawu;
  • temperatura podgorączkowa lub normalna.

Pomimo nasilenia objawów klinicznych stan pacjenta pozostaje na satysfakcjonującym poziomie. Jednak podczas remisji powstają masy dna wokół stawu, co prowadzi do unieruchomienia i zniekształcenia dotkniętego stawu.

Reumatoidalne zapalenie stawów i inne choroby ogólnoustrojowe są przewlekłe. W okresie zaostrzenia występuje niewielki ból w stawie, ale znaczna sztywność ruchów. Funkcja stawu cierpi poważnie, co szybko prowadzi do atrofii mięśni i procesów degeneracyjno-dystroficznych w jamie maziowej. Bez środków terapeutycznych mających na celu tłumienie zapalenia immunologicznego dochodzi do ankylozy, która będzie wymagać endoprotetyki.

Nawet "zaniedbane" problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Po prostu nie zapomnij go smarować raz dziennie.

Przy urazach lub w wyniku zmian ogólnoustrojowych dochodzi do zapalenia ścięgien stawów biodrowych, których objawy są nieco inne. Następujące objawy są charakterystyczne dla tej patologii:

  • ból promieniujący do pachwiny;
  • niemożność odwrócenia ruchów;
  • bolesne i gęste tworzenie się w stawie biodrowym, wyczuwalne pod skórą;
  • jasne połączenie z traumą;
  • łagodny i umiarkowany ból;
  • brak odurzenia.

Jeśli jama stawu jest nienaruszona, a zmiana dotyczy tylko aparatu więzadłowego, wówczas leczenie rozpoczęte w czasie całkowicie normalizuje funkcję stawu. Jednak pęknięcia ścięgien mogą wymagać taktyki operacyjnej. Proces ten jest zawsze krótkotrwały, chociaż bolesne odczucia w okolicy pachwinowej podczas ruchów uprowadzenia w stawie biodrowym mogą utrzymywać się przez dłuższy czas.

Jak ustalić dokładną diagnozę

Jeśli objawy kliniczne rozwijają się szybko, a anamnestyczne informacje nie są sprzeczne, nietrudno ustalić diagnozę i rozpocząć leczenie zapalenia biodra. Jednak do odróżnienia czynników etiologicznych zapalenia współistniejącego konieczne jest badanie minimalne. Wyszukiwanie diagnostyczne obejmuje następujące badania:

  • standardowe testy krwi i moczu;
  • zaawansowana biochemia z włączeniem wskaźników ostrej fazy, kwasu moczowego i reakcji ogólnoustrojowych;
  • panel reumatologiczny;
  • badanie układu moczowo-płciowego na infekcje;
  • radiografia płuc;
  • test diaskinowy na podejrzenie gruźliczej choroby;
  • radiografia lub tomografia (CT lub MRI) stawu;
  • przebicie diagnostyczne z nagromadzeniem wysięku w jamie maziówkowej;
  • jeśli to konieczne, artroskopia oraz środki terapeutyczne i diagnostyczne podczas minimalnie inwazyjnej procedury chirurgicznej.

Nie jest konieczne przeprowadzanie wszystkich testów diagnostycznych dla każdego pacjenta. Gdy tylko zostanie ustalona przyczyna choroby, wszystkie siły muszą zostać skierowane na środki terapeutyczne, które pozwalają na jak najszybsze udzielenie pomocy pacjentowi. Jednak w trudnych sytuacjach, gdy trudno jest ustalić etiologię, ważne jest, aby ukończyć cały proces diagnostyczny, ponieważ tylko wyraźnie zidentyfikowany problem można szybko wyleczyć.

Leczenie stanu zapalnego

Skuteczność interwencji terapeutycznych zależy od tego, jak dokładnie ustalony jest czynnik etiologiczny. Ogólne zasady leczenia obejmują następujące działania:

  • uśmierzenie bólu;
  • detoksyfikacja;
  • zwalczanie przyczyny choroby;
  • poprawa krążenia krwi w obszarze stawu;
  • aktywacja ruchów;
  • terapia przeciwwstrząsowa.

Zasady leczenia mogą być realizowane poprzez następujące działania:

  • stosowanie leków;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ćwiczeń;
  • leczenie uzdrowiskowe;
  • żywność dietetyczna;
  • korekta operacyjna.

Taktyka środków terapeutycznych jest zazwyczaj konserwatywna. Operacja może być potrzebna tylko w przypadku krytycznych zmian zwyrodnieniowych, na które nie można wpływać innymi sposobami. Standardowa taktyka chirurgiczna - artroplastyka w obecności wskazań klinicznych i radiologicznych.

Stosowanie leków przeciw różnym typom stanu zapalnego nie jest tym samym. Poniższa tabela opisuje główne rodzaje współtlenowców i typowe leki stosowane w ich terapii.

Objawy zapalenia stawu biodrowego i metody leczenia

Zapalenie stawu biodrowego może być spowodowane wieloma przyczynami u ludzi w różnym wieku, od najbardziej niewinnych na pierwszy rzut oka, jak zwichnięcie, do nieprawidłowo wziętych złamań.

Nieznaczne, rzadkie na pierwszy rzut oka, bóle mogą później przekształcić się w bardzo niebezpieczne choroby, faktem jest, że staw biodrowy doświadcza prawie największego obciążenia w stawach całego ciała, a jego uszkodzenie będzie miało poważny wpływ na twoje życie.

Dlatego przy pierwszych oznakach bólu lub stanu zapalnego należy pilnie skonsultować się z lekarzem i ustalić przyczynę tego stanu oraz rozpocząć leczenie. W tym artykule znajdziesz jakie symptomy choroby, którą mówią i jak są traktowane.

DORADZAMY! W leczeniu i zapobieganiu chorobom stawów nasi czytelnicy z powodzeniem stosują coraz popularniejszą metodę szybkiego i niechirurgicznego leczenia zalecaną przez wiodących niemieckich specjalistów w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego. Po uważnym przeczytaniu postanowiliśmy zwrócić na to uwagę.

Funkcje TBS

Połączenie łączące kości miednicy z udem jest największym i najpotężniejszym w ludzkim ciele. Zapewnia ładunek podczas ruchów, utrzymuje równowagę.

Górny koniec kości udowej kończy się sferyczną głową. To 2/3 pokryte chrząstką, zmiękczające uderzenia i tarcie. Od strony miednicy znajduje się anatomiczne wgłębienie - panewka, również posiadająca ochronę chrząstki. Głowa uda jest prawie całkowicie zanurzona w nim. Więź jest zapewniona przez bardzo silne więzadła umieszczone wokół stawu.

Wraz ze ścięgnami mięśni tworzą zwartą kapsułę. Od wewnątrz pokryta jest tkanką, która produkuje mazi stawowy, aby smarować powierzchnie stawowe i odżywiać chrząstkę.

Artykulacja nazywa się "kielichowatą lub ograniczoną kulistą". Dozwolone są duże ruchy we wszystkich kierunkach.

WAŻNE WIEDZIEĆ! Jedyne lekarstwo na artretyzm, zapalenie stawów i osteochondrozy, a także inne choroby stawów i układu mięśniowo-szkieletowego, zalecane przez lekarzy!

Objawy choroby

W przypadku zapalenia stawu biodrowego pacjent skarży się na następujące objawy:

  1. Różne stopnie bólu;
  2. Zmniejszenie bólu podczas ruchu lub wieczorem;
  3. Coxarthrosis powoduje zwiększony ból stawu po wysiłku;
  4. Podwyższona temperatura, obrzęk, obrzęk i zaczerwienienie w stawie;
  5. Sztywność stawów występująca rano;
  6. Utrata i ból w okolicy ścięgien.

Jeśli zaczniesz się martwić o te objawy, ważne jest, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ponieważ im szybciej zaczniesz leczyć chorobę, tym szybciej i skuteczniej możesz się jej pozbyć. Jeśli nic nie zrobisz, staw jest całkowicie zdeformowany.

Dlaczego choroba występuje

Staw biodrowy może stać się stan zapalny z powodu różnych czynników. Główne przyczyny choroby:

  1. Rozwój reumatycznego, dnawego, reaktywnego, ropnego lub gruźliczego zapalenia stawów;
  2. Rozwój stawów biodrowych lub łuszczycy;
  3. Złamanie szyjki kości udowej;
  4. Zwichnięcie stawu biodrowego;
  5. Zwichnięcie lub zerwanie ścięgna.

Hipotermia, zaburzenia metaboliczne i brak witamin, wysokie obciążenia, płaskie stopy, choroby zakaźne, siedzący tryb życia, ciągłe stresujące sytuacje, złe warunki środowiskowe, a także niewłaściwa adhezja kości po złamaniach mogą wywołać stan zapalny stawu biodrowego.

Diagnoza choroby

Aby przepisać prawidłowe leczenie, musisz dokonać dokładnej diagnozy. Po pierwsze, na wizytę u lekarza zostaniesz przesłuchany, zapytany o skargi i aktualny stan. Oczywiście ważne w rozpoznaniu zapalenia wsierdzia są bóle w stawie biodrowym, chromanie przestankowe. Jeśli tak, lekarz wyśle ​​ci testy, aby potwierdzić obecność choroby i jej naturę.

Pierwszym krokiem jest zdanie testu krwi w celu wykrycia obecności stanu zapalnego. Następnie musisz poznać naturę choroby, czyli to, co spowodowało wszystkie objawy bezpośrednio.

Jeśli lekarz ma podejrzenie ropnego procesu w stawie, zostaniesz poproszony o zdanie testów wykrywających gronkowce lub paciorkowce.

Jeśli istnieje podejrzenie procesu gruźlicy, brucelozy lub syfilitycznego pochodzenia, zostaniesz poproszony o poddanie się specjalnym testom w celu zidentyfikowania tych chorób. A jeśli chorujesz na choroby reumatyczne, najprawdopodobniej zapalenie jest spowodowane właśnie tym.

Następnie, aby potwierdzić obecność zapalenia w stawie, zostanie Ci przypisany rentgen lub tomografia.

Przyczyny zapalenia

Dnawe zapalenie stawów

Dnawe zapalenie stawów jest jednym z rodzajów zmian zapalnych stawów, które spowodowane są gromadzeniem się kryształów kwasu moczowego w strukturach stawowych, ich niszczącym wpływem na chrząstkę szklistą i tkanki okołostawowe. W powyższej definicji choroby wyraźnie wskazano wszystkie kluczowe mechanizmy rozwoju i przejawy tego procesu.

Jeśli wyjaśnisz wszystko w porządku, kompleks zmian patologicznych składa się z łańcucha sekwencyjnego:

  1. Zakłócenie metabolizmu kwasu moczowego w kierunku zwiększania jego ilości we krwi;
  2. Osadzanie się jego kryształów (uratów) na powierzchni szklistej chrząstki stawów;
  3. Podrażnienie i uszkodzenie struktur stawowych z rozwojem reakcji zapalnej, która jest tak naprawdę nazywana zapaleniem stawów;
  4. Rozwój skutków destrukcyjnego procesu;
  5. Guzy okołostawowe.

Dnę charakteryzuje również uszkodzenie nerek, któremu towarzyszy rozwój zapalenia nerek i kamicy moczowej, ponieważ kamienie moczanowe osadzają się w miednicy nerek i moczowodach.

W większości przypadków dnawe zapalenie stawów dotyka małych stawów (palców stóp), rzadziej stawów skokowych i kolanowych, palców, stawów nadgarstkowych i łokciowych.

Choroba jest bardziej podatna na mężczyzn w wieku dorosłym (25-50 lat). Manifest dnawego zapalenia stawów może wystąpić we wcześniejszym okresie. Charakteryzuje się długim procesem ze stałymi nawrotami. Najczęściej wpływa na małe stawy stóp, rzadko kostki.

Prawdziwa dna

Prawdziwa dna jest dość rzadka, starsi ludzie są często nazywane dną manifestacji artrozy. Kobiety cierpią z tego 5 razy mniej niż mężczyźni. Do grupy ryzyka należą mężczyźni w wieku 40-50 lat oraz kobiety w wieku powyżej 60 lat (wiek pomenopauzalny), ponieważ choroba ta ma związek z męskim hormonem płciowym.

Istnieją również takie formy dnawego zapalenia stawów, kiedy proces przechodzi prawie wszystkie duże i małe stawy kończyn górnych i dolnych. W wolno postępującym przebiegu stopniowo zapalają się tylko małe stawy. Choroba rzadko powoduje ciężkie reakcje układowe, chociaż mogą również wystąpić. Oprócz objawów stawowych dna charakteryzuje się objawami nerek, które są wynikiem tworzenia się kamieni moczanowych.

Praktyka medyczna to znane przypadki ciężkiej dny moczanowej z ciężkim zatruciem i masowymi procesami niszczącymi jednocześnie w kilku dużych stawach. Na szczęście takie przypadki są rzadkie. Niemniej jednak, długoterminowe dnawe zapalenie stawów prędzej czy później prowadzi do upośledzenia funkcji dotkniętego stawu z możliwą niepełnosprawnością pacjentów.

Objawy dnawego zapalenia stawów

W rozwoju choroby występują trzy okresy:

  • Utajony, gdy objawy kliniczne są nieobecne i możliwe jest zdiagnozowanie początku choroby tylko poprzez podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia);
  • Ostre nawracające, gdy uszkodzenie stawów powoduje poważne ataki dna;
  • Chroniczne, z możliwymi długimi okresami remisji.

Częstotliwość ataków może się różnić od 1 raz w tygodniu do miesiąca do 1-2 razy w roku.

Obraz kliniczny choroby jest dość typowy, co umożliwia jej zdiagnozowanie w czasie.

Pierwsze objawy są ostre i obejmują:

  1. Ból w stawie dużego palca;
  2. Zaczerwienienie skóry nad zapaleniem stawu;
  3. Zwiększony ból podczas ruchu;
  4. Zwiększona temperatura ciała powyżej normalnych liczb;
  5. Jednostronna awaria;
  6. Wygląd wokół stawów, które są zapalnie podbite, białawe wzrosty podskórne (tophi);
  7. Sekwencyjny nawracający ból w różnych małych stawach.

Na niektórych z tych objawów choroby warto osobno zamieszkać i wyszczególnić główne punkty. Przede wszystkim jest przejawem tego procesu. Kciuk cierpi pierwszy w 90% przypadków.

Jeśli na tym tle nie zostaną podjęte odpowiednie środki terapeutyczne i diagnostyczne, choroba z pewnością nabędzie postępów. Stopniowo inne małe stawy zaczną rozpalać i boleć.

Charakterystyka dnawego zapalenia stawów

Gdy dnawe zapalenie stawów charakteryzuje się wysoką aktywnością, skóra nad dotkniętym stawem musi koniecznie zaczerwienić się, co jest uzupełnione ogólną reakcją na temperaturę. Przedłużony przebieg zapalenia w dnie prowadzi do powstania tophi (guzków podskórnych) wokół stawów. Są one reprezentowane przez elementy tkanek stawowych i kwasu moczowego.

Chrząstka stawowa stopniowo zapada się, a w kościach przylegających do stawu tworzą się tak zwane "piercing" - wnęki wypełnione kryształami monowarowymi sodu.

  • Kryształy soli kwasu moczowego można również osadzać w tkankach otaczających staw i bezpośrednio pod skórą nad stawem w postaci białawych, gęstych guzków - tophi.
  • Złoża guzkowe i wzrosty kości prowadzą do istotnych zmian w wyglądzie nóg. W przypadku braku leczenia, wynikiem może być całkowita utrata zdolności do pracy i zdolność do samoobsługi.
  • U kobiet choroba jest znacznie łatwiejsza niż u mężczyzn.

Ataki nie są tak silne i ostre, bardzo rzadko powstają topi i ciosy. W związku z tym może być trudno kobietom odróżnić dnawe zapalenie stawów od artrozy.

Przyczyny dnawego zapalenia stawów

Etiologia choroby nie jest w pełni zrozumiała. Główne czynniki ryzyka związane z jego wystąpieniem obejmują:

  • Dziedziczna predyspozycja;
  • Niewłaściwe odżywianie: nadmierne nadużywanie produktów mięsnych, kiełbasek, czekolady, mocnej kawy i herbaty, alkoholu. (Wcześniej dna była nazywana "chorobą arystokratyczną");
  • Obecność chorób współistniejących, takich jak niewydolność serca, hemoblastoza, choroba nerek, nieprawidłowości hormonalne;
  • Zastosowanie niektórych leków: leki z wysokiego ciśnienia, diuretyki, cytostatyki itp.

Istnieją również pierwotne i wtórne dnawe zapalenie stawów:

  • Pierwotna dna rozwija się w wyniku połączenia genetycznych predyspozycji i wysokiego spożycia puryn z produktami wymienionymi powyżej;
  • Wtórna dna występuje z powodu obecności tych chorób i leków.

Gromadzenie się mikrokryształów moczanu sodu we wnęce stawu może występować bezobjawowo przez długi czas, dopóki jakikolwiek czynnik nie wywoła ostrego ataku: fizyczne wyczerpanie (długie chodzenie), uraz, infekcja, stres, hipotermia, głód lub zastosowanie dużej ilości produktów purynowych w połączenie z alkoholem.

Rozpoznanie dnawego zapalenia stawów

Kluczem do procedur diagnostycznych jest wykrywanie kryształów moczanu sodu w płynie maziowym stawów, zarówno podczas ataku, jak i podczas remisji.

Płyn stawowy do analizy można pobrać z dowolnego dużego stawu, który nigdy nie był nawet poddawany stanom zapalnym, na przykład z kolana. Zawartość tofu lub jakiegokolwiek innego materiału biologicznego może również zostać pobrana do zbadania.

Hiperurykemia (podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi) w połączeniu z okresowym zapaleniem dużego stawu skokowego nie jest uznawana za potwierdzenie dny moczanowej, jest jedynie wskaźnikiem zaburzonego metabolizmu puryn.

  • Wiele osób z hiperurykemią nie ma dny moczanowej.
  • Przy długim przebiegu choroby sensowne jest przeprowadzenie prześwietlenia.
  • We wczesnym stadium choroby nie ma charakterystycznych zmian.
  • Następnie na zdjęciach rentgenowskich pojawiają się objawy typowe dla dny: niszczenie chrząstki, ubytki w końcowych odcinkach kości, uderzenia.

Wraz z rozwojem dny w kończynach górnych, trudno jest odróżnić ją od innych chorób stawów: reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, itp.

Leczenie dnawego zapalenia stawów

Przez wiele dziesięcioleci oficjalna medycyna nie wymyśliła niczego nowego w leczeniu dny moczanowej i dnawego zapalenia stawów. Cały proces terapeutyczny składa się również z dwóch etapów: usunięcia stanu zapalnego i wspomagającej terapii przeciwwstrząsowej.

Gdy zaostrzenie lub początkowe wystąpienie dny moczanowej jest konieczne:

  1. Wprowadzenie leków niesteroidowe przeciwzapalne pochodzenie. Indometacyna, ibuprofen (imet, nurofen), movalis i rhemoxicam są najskuteczniejsze w przypadku dny moczanowej. Dobrze jest użyć ich przydziału etapowego z etapowym stosowaniem form wtryskowych z wymianą tabletek;
  2. Zastosowanie leku kolchicyny - swoistego środka przeciwzapalnego do dny moczanowej;
  3. Miejscowe stosowanie maści na bazie NLPZ: indometacyna, diplilif, doloben, remis;
  4. Płyny i kompresy na bazie roztworu pół alkoholu lub Dimexidum w stężeniu 25%;
  5. Procedury fizjoterapii: parafina i inne zabiegi termiczne, laseroterapia, magnetoterapia, gimnastyka, masaż, gimnastyka.

Składniki leczenia

Leczenie samej choroby obejmuje następujące elementy:

  • Dieta (normalizacja metabolizmu puryn);
  • Stosowanie leków zmniejszających syntezę moczanów;
  • Eliminacja przyczyn hiperurykemii.

Aby całkowicie wyeliminować problem, musisz działać na jego podstawie - nadmiar kwasu moczowego. Do tego są przypisane:

  • Allopurinol. Odnosi się do leków, które zmniejszają produkcję kwasu moczowego w organizmie. Jego analogiem jest zilorik;
  • Probenecid. Promuje wydalanie nadmiaru kryształów kwasu moczowego z moczem, co zmniejsza objawy dny moczanowej. Preparaty z tej grupy obejmują sulfinopirazon, etebenecid, anthurant;
  • Urikozim. Ma bezpośredni destrukcyjny wpływ na już istniejące kryształy moczanów w ciele.

Allopurinol

Allopurinol (Allupol, Purinol, Remid, Milurit), należący do leków z pierwszej grupy, jest najkorzystniejszy. Wskazania do jego stosowania to wysoka hiperurykemia (ponad 0,6 mmol / l), częste ostre ataki zapalenia stawów, obecność topi, niewydolność nerek.

Początkowa dawka wynosi 300 mg / dobę. W przypadku nieskuteczności zwiększa się do 400-600 mg / dzień, a gdy osiągnięte zostaną znaczące wyniki, stopniowo się zmniejsza. Dawka podtrzymująca wynosi 100-300 mg / dobę, w zależności od poziomu hiperurykemii.

Allopurinol pomaga zmniejszyć ataki i zmiękczyć tophi, normalizuje poziom kwasu moczowego. W pierwszym tygodniu przyjmowania leku możliwe jest lekkie zaostrzenie objawów, dlatego na tym etapie leczenia jest on połączony z lekami przeciwzapalnymi, niskimi dawkami kolchicyny lub NLPZ.

Jeśli po raz pierwszy wystąpił atak dny moczanowej, a Allopurinol nigdy wcześniej nie był przyjmowany, nigdy nie należy zaczynać przyjmować go w celu zmniejszenia bólu. Jeśli atak nastąpił podczas przyjmowania leku Allopurinol, należy kontynuować przyjmowanie go w tej samej dawce. Podczas leczenia mogą wystąpić reakcje alergiczne (wysypka skórna).

Przygotowania drugiej grupy

Preparaty z drugiej grupy mają mniejsze znaczenie w leczeniu dnawego zapalenia stawów. Nie stosuje się ich z wysoką zawartością kwasu moczowego we krwi, z nefropatią i niewydolnością nerek. Sulfinpirazon przyjmować 200-400 mg / dobę w 2 dawkach z dużą ilością zasadowej cieczy.

Dodatkowym przeciwwskazaniem jest wrzód trawienny.

  • Probenecid (pochodna kwasu benzoesowego) jest przypisany do 1,5-2,0 g / dzień.
  • Kwas benzoesowy znajduje się w żurawinach, a także w borówkach i liściach.
  • Dlatego buliony żurawiny i borówki brusznicowej oraz napoje owocowe są bardzo przydatne dla pacjentów z dną moczanową.
  • Preparaty różnych grup można łączyć ze sobą, jednak, jak wspomniano powyżej, w przypadku poważnej patologii nerek leki przeciwretrowirusowe są przeciwwskazane.

Można je również stosować dopiero po całkowitym zatrzymaniu ataku ostrego zapalenia stawów, w przeciwnym razie można wywołać inne zaostrzenie. Podczas leczenia lekami w tej grupie dzienne spożycie wody powinno wynosić co najmniej 2,5-3 litra.

Czas trwania leczenia

Leczenie trwa długo (od kilku miesięcy do kilku lat), przerwy w leczeniu zwykle prowadzą do nawrotów. Z zastrzeżeniem wszystkich zaleceń lekarskich stan pacjentów ulega normalizacji w ciągu pierwszego miesiąca.

Zaleca się comiesięczne monitorowanie poziomu kwasu moczowego i, w zależności od wyników analiz, dostosowanie dawek leków.

  • Podstawową terapię można uzupełnić fizjoterapią, masażem, terapią ruchową.
  • W przypadku nadwagi zaleca się schudnąć, ponieważ istnieje związek między nadwagą, zwiększoną syntezą moczanów i ich zmniejszoną eliminacją przez nerki.
  • Powinieneś także odmówić przyjmowania leków moczopędnych na tiazyd, aby obniżyć ciśnienie krwi i aspirynę.
  • Leki te zwiększają ilość kwasu moczowego w organizmie i mogą powodować atak.
  • Podczas zaostrzeń obciążenie na dotkniętym stawie powinno być zminimalizowane.

Dodatkowo można wykonywać okłady z lodu kilka razy dziennie przez 5-7 minut. Tylko zintegrowane podejście do leczenia, w tym terapia przeciwzapalna, efekty lokalne, dieta i leki, które wpływają na metabolizm kwasu moczowego, może pomóc w walce z dnawym zapaleniem stawów.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów jest procesem reumatycznym charakteryzującym się erozyjnymi i niszczącymi uszkodzeniami przeważnie obwodowych małych stawów. Oznaki stawowe reumatoidalnego zapalenia stawów obejmują symetryczne zajęcie stawów i dłoni, ich odkształcenia.

Pozastawowe objawy układowe obejmują zapalenie naczyń, guzki podskórne, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń, neuropatię obwodową. Diagnoza obejmuje ocenę klinicznych, biochemicznych, radiograficznych markerów.

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów wymaga długich cykli NLPZ, kortykosteroidów, podstawowych środków, a czasem chirurgicznej naprawy stawów. Choroba często prowadzi do niepełnosprawności.

Przyczyny rozwoju reumatoidalnego zapalenia stawów nie zostały wiarygodnie ustalone. Określono dziedziczną naturę upośledzonych odpowiedzi immunologicznych oraz rolę czynników zakaźnych (wirus Epstein-Barr, retrowirus, wirus cytomegalii, mykoplazmę, wirus opryszczki, różyczkę itp.).

Patogeneza reumatoidalnego zapalenia stawów opiera się na reakcjach autoimmunologicznych, które rozwijają się w odpowiedzi na nieznane czynniki etiologiczne. Reakcje te manifestują się łańcuchem wzajemnie powiązanych zmian - zapaleniem błony maziowej (zapaleniem błony maziowej), tworzeniem tkanki ziarninowej (pannus), jej wzrostem i penetracją do struktur chrząstki z jej zniszczeniem.

Rezultatem reumatoidalnego zapalenia stawów jest rozwój ankylozy, przewlekłego zapalenia tkanek okoł stawowych, przykurczu, deformacji, podwichnięcia stawów.

Klasyfikacja reumatoidalnego zapalenia stawów

Dla klinicznych i anatomicznych cech rozróżnić formy reumatoidalnego zapalenia stawów:

  • postępowanie w postaci zapalenia wielostawowego, oligo lub pojedynczego zapalenia stawów;
  • charakteryzujące się objawami ogólnoustrojowymi;
  • w połączeniu z rozproszonymi chorobami tkanki łącznej, deformacją choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatyzmem;
  • formy specjalne (młodzieńcze zapalenie stawów, zespoły Still i Felty)

Zgodnie z charakterystyką immunologiczną rozróżnia się seropozytywne warianty reumatoidalnego zapalenia stawów i seronegatywne, które różnią się wykrywaniem lub brakiem czynnika reumatoidalnego w surowicy i płynie stawowym.

Przebieg reumatoidalnego zapalenia stawów może być inny. Szybko postępujący wariant charakteryzuje się wysoką aktywnością: erozją tkanki kostnej, deformacją stawów, zmianami ogólnoustrojowymi w pierwszym roku choroby.

Powolny rozwój reumatoidalnego zapalenia stawów, nawet po wielu latach, nie powoduje istotnych zmian morfologicznych i funkcjonalnych stawów, przebiega bez udziału układowego.

Stopnie reumatoidalnego zapalenia stawów

Aktywność zmian klinicznych i morfologicznych różnicuje trzy stopnie reumatoidalnego zapalenia stawów. Przy minimalnej aktywności (I st.) Procesie, występuje niewielki ból w stawach, przemijająca sztywność rano, brak miejscowej hipertermii.

Reumatoidalne zapalenie stawów o umiarkowanej aktywności (II stopień) charakteryzuje się bólem w spoczynku i w ruchu, sztywnością godzin, bolesnym ograniczeniem ruchliwości, stabilnymi zjawiskami wysiękowymi w stawach, umiarkowaną miejscową hipertermią skóry. wysięk w stawach, przekrwienie i obrzęk skóry, uporczywa sztywność, poważnie ograniczająca ruchliwość.

  • W zależności od stopnia upośledzenia funkcji wsparcia w reumatoidalnym zapaleniu stawów rozróżnia się stadia FN I, FN II i FN III.
  • Funkcjonalne naruszenia art charakteryzuje się minimalnymi ograniczeniami ruchowymi z zachowaniem sprawności zawodowej.
  • Na etapie FN II ruchliwość stawów ulega znacznemu zmniejszeniu, rozwój trwałych przykurczów ogranicza samoopiekę i prowadzi do utraty wydajności.
  • Stopień zaawansowania reumatoidalnego zapalenia stawów FN III zależy od sztywności lub całkowitej bezruchu stawów, utraty zdolności do samoobsługi i konieczności stałej opieki nad takim pacjentem.

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów

Podstawą leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów jest wyznaczenie przebiegu leków o szybkim działaniu (przeciwzapalnym) i podstawowych (modyfikujących przebieg choroby). Do grupy szybkich należą NSAID (diklofenak, ibuprofen, naproksen), kortykosteroidy, łagodzą stany zapalne i ból.

  • Zastosowanie podstawowych leków (sulfasalazyny, hydroksychlorochinonu, metotreksatu, leflunomidu) pozwala uzyskać remisję reumatoidalnego zapalenia stawów i zapobiec / spowolnić zwyrodnienie stawów.
  • Stosunkowo nowe leki stosowane w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów obejmują środki biologiczne blokujące prozapalne białko-cytokiny - czynnik martwicy nowotworu (etanercept, infliksymab, adalimumab).
  • Inaktywatory leków TNF podaje się w postaci iniekcji i przepisuje się je w połączeniu z lekami podstawowymi.
  • Obiecującym i obiecującym sposobem leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów jest terapia komórkami macierzystymi, mająca na celu poprawę trofizmu i regenerację stawów.

Oprócz przyjmowania leków na reumatoidalne zapalenie stawów, przedstawiono pozaustrojową hemoc reukcję (kriofaferazę, wymianę osocza z błoną, pozaszporową farmakoterapię, kaskadową filtrację osocza).

Pacjenci z reumatoidalnym zapaleniem stawów są zalecani do wykonywania ćwiczeń, pływania. W celu przywrócenia funkcji i struktury stawów stosuje się interwencje chirurgiczne - artroskopię, endoprotetykę zniszczonych stawów.

Reaktywne zapalenie stawów

Reaktywne zapalenie stawów jest zapalną, nie ropną chorobą stawów, która rozwija się jednocześnie lub po infekcji (nie w stawie, ale w innej części ciała).

Zakażenie, które powoduje rozwój reaktywnego zapalenia stawów, zwykle wpływa na nosogardziel, drogi moczowe i narządy płciowe oraz przewód żołądkowo-jelitowy. Zapalenie stawów zwykle rozwija się 2-4 tygodnie po wystąpieniu infekcji.

Najczęściej choroba dotyka ludzi w wieku od 20 do 40 lat. Mężczyźni są dziewięć razy bardziej narażeni niż kobiety na rozwój reaktywnego zapalenia stawów związanego z zakażeniami przenoszonymi drogą płciową (chlamydią lub rzeżączką), podczas gdy w zatruciach pokarmowych reaktywne zapalenie stawów jest równie powszechne u mężczyzn i kobiet.

  • Reaktywne zapalenie stawów nie jest związane z rozprzestrzenianiem się infekcji w ciele i jego penetracją do stawu.
  • W tym przypadku infekcja odgrywa jedynie rolę czynnika wyzwalającego, nie ma patogenu drobnoustrojowego w stawach, artretyzm jest odpowiedzią organizmu na drobnoustrój.
  • Uważa się, że zapalenie stawów rozwija się ze względu na to, że mikroorganizmy zawierają substancje (antygeny) podobne do antygenów tkanek ciała.
  • Układ odpornościowy "myli" antygeny stawu i mikroorganizmy, w wyniku czego atakuje zarówno mikroby, jak i staw. Aseptyczne zapalenie rozwija się w stawie, co powoduje problemy.

Przyczyny reaktywnego zapalenia stawów

  • zakażenie układu moczowego
  • infekcje żołądkowo-jelitowe.

Najczęściej reaktywne zapalenie stawów jest związane z mikroorganizmami zwanymi chlamydiami. Chladimia jest zwykle przenoszona poprzez kontakt seksualny. Często infekcja nie ma żadnych objawów, a najczęstszymi objawami (jeśli występują) są ból lub dyskomfort podczas oddawania moczu i wypisu z penisa lub pochwy.

  • Ponadto reaktywne zapalenie stawów może powodować rozwój bakterii wpływających na przewód pokarmowy: Salmonella, Shigella, Yersinia i Campylobacter.
  • Objawami zmian żołądkowo-jelitowych są nieprawidłowe stolce (luźne stolce).
  • Zakażenie występuje w wyniku spożycia niewłaściwie ugotowanego jedzenia, w kontakcie z zakażonymi ludźmi lub kałem (mikroorganizm musi wejść do przewodu żołądkowo-jelitowego).

Reaktywne zapalenie stawów nie rozwija się u wszystkich ludzi po zakażeniu. Przyczyny tej selektywności są niejasne. Wykazano, że choroba rozwija się najczęściej u osób z genem - HLA B 27.

Reaktywne objawy zapalenia stawów

Manifestacje reaktywnego zapalenia stawów mogą być różne. Z reguły na 1-4 tygodnie przed wystąpieniem zmian stawowych wystąpiły ORZ, zaburzenia jelitowe lub częste i bolesne oddawanie moczu.

Trzy klasyczne objawy reaktywnego zapalenia stawów: zapalenie stawów (zapalenie stawów - ból stawów, zaczerwienienie, obrzęk, gorączkowe stawy, ruchliwość są ograniczone), zapalenie oka (zapalenie spojówek - zaczerwienienie oczu, pieczenie w oczach, łzawienie) i zapalenie dróg moczowych (zapalenie cewki moczowej - ból, pieczenie lub skurcze podczas oddawania moczu, zapalenie gruczołu krokowego - ból lub dyskomfort w kroczu, dyskomfort podczas oddawania moczu i podczas wypróżniania, podczas którego może wystąpić lekkie wyładowanie cewki moczowej, cysty - częste oddawanie moczu, nieodpartą chęć i pieczenie lub ból w dolnej części brzucha podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu w nocy).

Jak zaczyna się reaktywne zapalenie stawów

Zapalenie stawów zaczyna się gwałtownie, temperatura wzrasta, ogólne samopoczucie się pogarsza. Zwykle zapalny reaktywne zapalenie stawów: staw kolanowy, staw skokowy, małe stawy stóp, pacjenci często zauważają ból pięty. Zaangażowane stawy są zwykle asymetrycznie dotknięte, to znaczy, że jedna lub druga strona ciała jest dotknięta bardziej.

Zapalenie prowadzi do sztywności (trudności w poruszaniu stawami po snu), bólu, obrzęku, ciepła i zaczerwienienia zajętych stawów. Reaktywne zapalenie stawów charakteryzuje się "osiową" zmianą stawów rąk i stóp (co powoduje, że palce wyglądają jak "kiełbasy").

  • Zapalenie stawów często zaczyna się od jednego stawu, a następnie w ciągu 1-2 tygodni patologiczny proces rozprzestrzenia się na inne stawy. Stawy puchną. Bóle są bardzo silne, funkcja stawów jest ograniczona. Często zaznaczony ból w kręgosłupie.
  • Ponadto na skórze dłoni i / lub podeszew stóp mogą tworzyć się małe pęcherze wypełnione skórą, czasami wypełnione krwią. Dotknięta skóra może oderwać się i przypominać łuszczycę.
  • W jamie ustnej może wystąpić owrzodzenie na twardym, miękkim podniebieniu, języku. Mogą nie zostać zauważone przez pacjenta, ponieważ często są bezbolesne.

W większości przypadków objawy zapalenia spojówek i zapalenia cewki moczowej są bardzo słabe i tylko 1-2 stawy są zaognione. U niektórych pacjentów reaktywne zapalenie stawów może być ostre i ciężkie, co ogranicza ich aktywność fizyczną.

Reaktywne leczenie zapalenia stawów

Leczenie reaktywnego zapalenia stawów musi być zindywidualizowane również w szpitalu, ponieważ jego rozwój może być związany z różnymi infekcjami. Celem terapii jest wyeliminowanie infekcji, wyleczenie lub wyeliminowanie progresji choroby.

Jeżeli utrzymują się oznaki aktywnej infekcji, zalecana jest antybiotykoterapia (wybór środków przeciwbakteryjnych jest określany przez czynnik wywołujący zakażenie), aby wyeliminować bakterie i usunąć przyczynę stanu zapalnego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne zmniejszają ból i stany zapalne stawów.

W ciężkim stanie zapalnym stawów czasami glikokortykosteroidy są wstrzykiwane bezpośrednio do zapalenia stawów.

Przy wysokiej aktywności choroby, oporności na leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi w celu zapobiegania chronieniu stawów, uzasadnione jest wyznaczenie "modyfikującej chorobę".

Podczas aktywnego zapalenia stawu należy unikać obciążeń. Jednak po usunięciu stanu zapalnego zalecono stopniowe przywracanie aktywności fizycznej.

Prognoza

W większości przypadków rokowanie reaktywnego zapalenia stawów jest korzystne, całkowite wyleczenie w ciągu 6-12 miesięcy obserwuje się u 80% pacjentów. Tylko u niewielkiego odsetka pacjentów objawy mogą powrócić lub stan może być chroniczny.

Guzkowate zapalenie stawów

Guzowe zapalenie stawów jest rodzajem zapalenia stawów, które zaczyna się rozwijać w organizmie, gdy osoba choruje na gruźlicę płuc. W przeciwnym razie chorobę tę można scharakteryzować, nazywając ją gruźlicą kostno-stawową lub gruźlicą pozapłucną.

W medycynie występują dwie postacie gruźliczego zapalenia stawów: pierwotna postać kostna zapalenia stawów i pierwotna forma maziowa gruźlicy.

Objawy

Symptomatologia gruźliczego zapalenia stawów jest bardzo podobna do objawów bakteryjnego zapalenia stawów, ale nadal ten typ choroby ma swoje własne cechy, zgodnie z którymi ustalono dokładną diagnozę. Najczęściej gruźlicze zapalenie stawów dotyka jednego stawu (około osiemdziesięciu pięciu procent przypadków), a bardzo rzadko choroba dotyka dwóch lub więcej stawów.

Guzowe zapalenie stawów rozwija się. W sumie obserwuje trzy fazy swojego rozwoju, z których każdy ma swoje własne objawy i symptomy.

  1. W pierwszej fazie, przed zapaleniem stawów, objawy są bardzo słabe. W tym przypadku można zauważyć niewielki ból w stawie i niewielki obrzęk. I nie ma praktycznie żadnych oznak zatrucia gruźliczego w pierwszym stadium choroby.
  2. W drugiej fazie - artretycznej - objawy stają się bardziej wyraźne. Dotknięte stawem pęcznieje, zespół bólu jest wyraźnie umiejscowiony w nim, funkcjonalność stawu jest zaburzona, pacjent zaczyna utykać, rozwija się atrofia mięśni.
  3. W trzeciej fazie gruźliczego zapalenia stawów - po zapaleniu stawów - dochodzi do rozwoju wtórnej deformującej choroby zwyrodnieniowej stawów i całkowitego zespolenia powierzchni stawu.

Diagnostyka

Rozpoznanie gruźliczego zapalenia stawów rozpoczyna się od zbadania pacjenta, co pozwala ustalić wstępną diagnozę. Ponadto konieczne jest przeprowadzenie szeregu badań laboratoryjnych, w których wykryto czynnik sprawczy. Warto zauważyć, że gruźlicze zapalenie stawów jest również podejrzane w przypadku normalnych wyników klinicznego badania krwi, ponieważ to procesy zapalne we krwi są charakterystyczne dla innych postaci zapalenia stawów.

W historii gruźliczego zapalenia stawów muszą istnieć informacje na temat przeniesionej gruźlicy i pozytywnych wyników testu Mantoux.

Aby ustalić związek gruźlicy z uszkodzeniem stawu, pobiera się próbkę tkanki stawowej i przeprowadza się badanie mikroskopowe. Za pomocą punkcji przeprowadza się wysiew płynu stawowego.

Najczęściej badania te są wystarczające, aby potwierdzić dokładną diagnozę - artretyzm gruźlicy.

W bardziej złożonych przypadkach ważne są wyniki diagnostyki rentgenowskiej, która ujawnia oznaki tej choroby.

Zapobieganie

Zapobieganie gruźlicy może obejmować wszelkie prewencyjne metody i środki zapobiegające chorobie wywołującej zapalenie stawów - gruźlicę.

Konieczne jest, aby nie stykać się z pacjentami z gruźlicą, aby uniknąć infekcji. Ważne jest również przestrzeganie wszystkich zasad higieny osobistej i warunków sanitarnych w pomieszczeniach, w których przebywał pacjent z gruźlicą. Wczesne wykrycie gruźlicy i jej prawidłowe leczenie pomoże uniknąć rozwoju gruźliczego zapalenia stawów.

Leczenie

Leczenie zapalenia stawów gruźlicy jest koniecznie przeprowadzane w specjalnych szpitalach o gruźlicy. Na patogen gruźlicy mogą wpływać niektóre leki przeciwbakteryjne przepisywane pacjentowi przy pierwszych objawach choroby. Następnie staw artretyczny należy unieruchomić za pomocą długiego tynku.

Ponadto, aby nie powodować reakcji alergicznych, które mogą wystąpić w przypadku zakażenia gruźliczego w organizmie, pacjentowi przepisuje się dietetyczny środek spożywczy, z którego diety wyklucza się całkowicie wszystkie produkty alergizujące.

Terapeutyczne leczenie gruźliczego zapalenia stawów trwa dość długo. A po zakończeniu leczenia wszyscy pacjenci otrzymują leczenie sanatoryjne przez cały okres rehabilitacji.

Ropne zapalenie stawów

Ropne zapalenie stawów to zapalenie wszystkich struktur stawowych wywołane przez mikroflorę pyogenną. Zazwyczaj paciorkowce i gronkowce działają jako patogeny, rzadziej proces ropny rozwija się z powodu aktywności innych bakterii.

  • Przyczyną choroby może być wnikanie drobnoustrojów przez ranę lub dziurę z igły do ​​nakłuwania.
  • Ponadto czynnik zakaźny może wejść do jamy stawowej przez kontakt (przez otaczające tkanki) w sposób limfogenny i krwiotwórczy.
  • Choroba objawia się obrzękiem, ostrym bólem, dysfunkcją, miejscową gorączką i ciężkimi objawami ogólnego zatrucia.
  • Rozpoznanie ustala się na podstawie objawów i danych z badań instrumentalnych (punktowe badanie, radiografia, MRI, CT). Leczenie chirurgiczne - otwieranie i drenaż stawu na tle antybiotykoterapii.

Ropne zapalenie stawów

Ropne zapalenie stawów jest procesem zapalnym w jamie stawowej spowodowanym przez ropne środki mikrobiologiczne.

Jest to poważna choroba, która może powodować poważne długotrwałe skutki miejscowe (artroza, przykurcz) i powodować rozprzestrzenianie się infekcji wraz z rozwojem powikłań, które są niebezpieczne dla zdrowia i życia pacjenta (zapalenie tkanki łącznej, ropień, zapalenie szpiku, sepsa).

Chirurgia bierze udział w leczeniu ropnego zapalenia stawów o charakterze nie traumatycznym. Leczenie zapalenia stawów w wyniku urazu (otwarte złamania, rany penetrujące) jest przeprowadzane przez traumatologów.

Przyczyny rozwoju i rodzaje ropnego zapalenia stawów

W chirurgii i traumatologii istnieją dwa rodzaje ropnego zapalenia stawów: pierwotny i wtórny. Pierwotne występuje wtedy, gdy patogen przenika bezpośrednio do jamy stawowej i może się rozwijać z wnikającymi uszkodzeniami, otwartymi złamaniami, dyslokacjami i złamaniami, jak również może być wynikiem wprowadzenia infekcji podczas nakłucia stawu lub podczas operacji.

  • Wtórne zapalenie stawów rozwija się w wyniku zakażenia przenoszonego przez otaczające tkanki, krew lub limfę.
  • Kontakt z rozprzestrzenianiem się drobnoustrojów można zaobserwować w przypadku niepogrzebania się rany w okolicy stawu, procesu krostkowego, zakażonych otarć, ropnia, zapalenia tkanki łącznej otaczających tkanek i zapalenia szpiku kostnego kości, która uczestniczy w tworzeniu stawu.
  • Rozprzestrzenianie się infekcji limfocytarnych i krwiotwórczych jest możliwe w posocznicy, zapaleniu kości i szpiku, karbunkulach, ropniach lub flegmach dowolnej lokalizacji, w tym zlokalizowanych w znacznej odległości od dotkniętego stawu.

Ponadto ropne zapalenie stawu może być powikłaniem wielu chorób zakaźnych, którym towarzyszy bakteriemia: różyca, rzeżączka, zapalenie płuc, dur brzuszny itp. Wtórne ropne zapalenie stawów częściej obserwuje się jako pierwotne.

Gdzie najczęściej rozwija się ropne zapalenie stawów

Ropne zapalenie stawów może rozwinąć się w dowolnym stawie, ale częściej dotykają stawów dużych kończyn: stawów kolanowych, łokciowych, biodrowych i barkowych.

Cechy anatomicznej budowy stawów (obecność odizolowanej zamkniętej wnęki) przyczyniają się do gromadzenia się ropy i rozprzestrzeniania się ropnego procesu do wszystkich struktur stawu, w tym do torebki, błony maziowej, chrząstki i stawowych końców kości.

Jednak liczne połączenia worka stawowego z układem krążenia i limfatycznym stwarzają dogodne warunki dla rozprzestrzeniania się patogenu przez krew i limfę z możliwym rozwojem sepsy lub powstawaniem ropnych ognisk w odległych segmentach.

Zwykle patogenami ropnego zapalenia stawów są paciorkowce lub gronkowce. Rzadziej, gonokoki, E. coli, Klebsiella, Proteus, pneumokoki, Salmonella, mykobakterie i inne mikroorganizmy powodują rozwój procesu zapalnego.

Czynnikami predysponującymi, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju ropnego zapalenia stawów, są nadmierne zanieczyszczenie ran i otwartych złamań, jak również zmniejszenie ogólnej odporności z powodu zaburzeń immunologicznych, ciężkich chorób somatycznych, wyczerpania, ciężkich współistniejących urazów itp.

Leczenie ropnego zapalenia stawów

Pacjenci z ropnym zapaleniem stawów powinni być niezwłocznie hospitalizowani. Zalecana jest terapia antybiotykowa. We wczesnych stadiach (z zapaleniem błony maziowej bez ropy) leczenie jest zachowawcze.

Stosuje się gips, wykonuje się nakłucia złącza, a następnie wprowadza się antybiotyki. W przypadku ropni (ropy w stawie) i ciężkiego zatrucia wskazana jest natychmiastowa artrotomia, a następnie drenaż stawu.

Przy rozległych ropnych ranach i otwartych złamaniach, wtórne leczenie chirurgiczne wykonuje się przez wycięcie brzegów rany, usunięcie ciał obcych i luźnych fragmentów kości, wycięcie nieżywotnych tkanek, szeroką artrotomię i otwarcie ropnych chusteczek. Wraz z rozwojem sepsy konieczna jest szersza interwencja chirurgiczna - resekcja stawu.

Coxarthrosis

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego to rodzaj choroby zwyrodnieniowej stawów, która jest liderem wśród wszystkich chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Taka choroba zwyrodnieniowa stawów występuje we wszystkich grupach wiekowych.

Jednak najbardziej cierpią osoby po 40 roku życia. Choroba ta może być skutecznie wyleczona bez interwencji chirurgicznej we wczesnych stadiach, ale wielu pacjentów nie idzie do lekarza od razu, ignorując łagodny ból, a choroba pogarsza się każdego dnia.

Dysplastyczna choroba zwyrodnieniowa obejmuje przerwanie normalnego rozwoju panewki stawu.

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego: objawy i przyczyny

Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, której objawów nie można zignorować, może prowadzić do poważnych konsekwencji. Istnieje kilka głównych objawów choroby, które zależą od stadium choroby:

  • ból w stawie biodrowym, stawie, pachwinie, kolanie podczas wysiłku iw spoczynku;
  • ruchy stają się sztywne i ograniczone;
  • pojawia się kulawizna;
  • chora noga jest skrócona;
  • mięśnie uda są zaniko- wane.

Głównym objawem zwyrodnienia stawów jest ból, którego natura, czas trwania, lokalizacja i intensywność zależą od stadium choroby. Początkowo ból w stawie jest łagodny, dlatego wielu pacjentów nie spieszy się, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ mają nadzieję, że ból zniknie i to jest ich główny błąd. Wtedy ból zaczyna się nasilać, pojawiając się w krokach i ustępując tylko w spoczynku. Następnie pacjent zaczyna lekko się wiotczeć i kucnąć na ból nogi podczas chodzenia.

Przyczyny choroby

Kiedy zdiagnozowana jest choroba zwyrodnieniowa stawów, przyczyny tej choroby mogą być inne. Podajemy kilka podstawowych.

  1. Urazy. Taka przyczyna może nie być poważnym uszkodzeniem, a w wielu przypadkach chroniczne mikrourazy wpływają na rozwój choroby, przyczyniając się do pękania i ścieńczenia chrząstki. Wpływają również na rozdarcie torebki stawowej, prowadząc do nagromadzenia wielu zmian. Często powtarzające się mikrourazy są zwiastunem wystąpienia takiej choroby.
  2. Nadmierne irracjonalne ćwiczenia. Często procesy zwyrodnieniowe rozwijają się, gdy staw jest poddawany nadmiernemu stresowi, szczególnie jeśli istnieją czynniki predysponujące do rozwoju choroby.
  3. Predyspozycje genetyczne. Zwykle dziedziczone nie jest chorobą, ale pewne cechy struktury tkanki chrzęstnej, inne anomalie rozwoju tkanki kostnej lub stawu. Dlatego, w połączeniu z innymi negatywnymi warunkami, czasami wpływa na rozwój stawów współistniejących jeszcze bardziej niż u innych ludzi.
  4. Choroby. Na przykład zapalenie stawów w przypadku braku odpowiedniego leczenia może z czasem przekształcić się w artrozy. Wynika to z faktu, że podczas zapalenia stawów zmieniają się właściwości tkanki chrzęstnej i krążenie krwi. Stopniowo prowadzi to do rozwoju procesu zwyrodnieniowego.
  5. Nadwaga. W obecności nadmiaru obciążenia obciążenie stawów znacznie wzrasta, co znacznie zwiększa możliwość rozwoju stawów biodrowych. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych.

Współtwardoczeń stawu biodrowego: leczenie

Obecnie istnieje wiele różnych technik leczenia stawów biodrowych stawu biodrowego.

Jeśli już zidentyfikowano III stopień choroby, wówczas leczenie należy przeprowadzić tylko chirurgicznie za pomocą endoprotezy, która polega na zastąpieniu uszkodzonego stawu sztuczną protezą.

Jeśli zostanie postawiona diagnoza wcześniejszego stopnia zwyrodnienia stawów, wówczas leczenie jest podobne, na przykład, do leczenia zwyrodnienia stawów stopy lub innego rodzaju choroby zwyrodnieniowej stawów, jest przeprowadzane bez interwencji chirurgicznej.

Używane są następujące leki.

  1. Niesteroidowe środki przeciwzapalne (indometocyna, ketoprofen, diklofenak itp.).
    Dobrze usuwają ból, łagodzą obrzęk i stan zapalny, ale przy długotrwałym stosowaniu hamują zdolność chrząstki do samodzielnego wyzdrowienia. Ponadto mają wiele skutków ubocznych.

Przy dłuższym stosowaniu można zażywać tabletki o łagodniejszym działaniu.

  • Środki rozszerzające naczynia (teonikol, nikoshpan i inne), rozluźniające mięśnie gładkie naczynia i rozszerzające światło. To leczenie daje skuteczne rezultaty.
  • Do rozluźnienia mięśni (sirdalud, mydocalm). To leczenie należy przeprowadzać ostrożnie.
  • Aby przywrócić chrząstki (glukozaminy, don, siarczan chondraitinu).
  • Hormonalny steroid (dostawowe iniekcje mittelpred, kenalog, hydrocyzon).
  • Maści, kompresy, balsamy.
  • Działanie maść

    Wielu uważa, że ​​różne podobne leki mogą być głównym lekarstwem w leczeniu chorób stawów. Tak jednak nie jest. Staw biodrowy znajduje się dość głęboko, więc prawdopodobieństwo, że substancje zawarte w maściach mogą do niego dotrzeć, jest niewielkie.

    Jednak pozytywny efekt jest bezpośrednio w procesie tarcia, dla którego odpowiednie są proste maści rozgrzewające. Dzięki procesowi ocierania poprawia się krążenie krwi, czasami pomaga złagodzić bolesny skurcz.

    Czasami stosuje się fizjoterapię do leczenia, ale tutaj sytuacja jest dokładnie taka sama jak w przypadku maści. Jest stosowany tylko w celu poprawy krążenia krwi i złagodzenia skurczów. Najskuteczniejsza jest krioterapia, laseroterapia i masaż.

    Gimnastyka medyczna z chorobą zwyrodnieniową pomaga wzmocnić mięśnie i poprawić krążenie krwi. Jednak ćwiczenia na zwłóknienie stawów należy starannie dobrać. W tym przypadku przydatne jest pływanie.

    Po rozpoznaniu choroby zwyrodnieniowej stawów można również zastosować leczenie tradycyjnymi metodami.
    Aby to zrobić, użyj cytryny z miodem, nalewki z bzu, wywar z kwiatu limonki, korzenia pietruszki i łopianu, kory wierzby, liści brzozy, nalewki z sabelnika, maści z tłuszczu wieprzowego, nalewki z selera, czosnku i cytryny i innych.

    Łuszczycowe zapalenie stawów

    Łuszczycowe zapalenie stawów jest formą zapalenia stawów, która dotyka ludzi z łuszczycą (złożoną chorobą skóry). Dla wielu osób najpierw rozwija się łuszczyca, a później zapalenie stawów, stany zapalne stawów, połączenia. Ale czasami zapalenie stawów poprzedza łuszczycę.

    • Bóle stawów, sztywność i obrzęk to główne objawy łuszczycowego zapalenia stawów.
    • Stawką dotknięte są wszystkie stawy, w tym małe stawy dłoni i kręgosłupa.
    • Rozwój choroby jest nieprzewidywalny: od umiarkowanych objawów do wyraźnych zmian w stawach.
    • Przebieg łuszczycy, np. Łuszczycowe zapalenie stawów, jest falisty, a po zaostrzeniach mogą wystąpić okresy całkowitego braku dolegliwości.

    Obecnie leczenie polega na zmniejszeniu nasilenia choroby i zapobieganiu uszkodzeniom stawów. Pomimo faktu, że nie ma leków, które całkowicie wyleczyłyby artropatię łuszczycową, bez leczenia i regularnych ćwiczeń, przebieg tej choroby może być bardzo trudny.

    Objawy łuszczycowego zapalenia stawów

    Zarówno łuszczyca, jak i łuszczycowe zapalenie stawów są chorobami przewlekłymi, z biegiem lat mają tendencję do rozwoju i przyjmowania przedłużonej natury, jednak mogą występować okresy "spokoju" (remisji), gdy objawy znikają, a stan powraca do normy, na przemian z okresami zaostrzenia. Zasadą jest jednoczesne pogorszenie (poprawa) skóry i stawów.

    Główne objawy łuszczycowego zapalenia stawów:

    • Ból w dotkniętych stawach;
    • Sztywność w stawach, która może być również powodem do zapisania się na neurologa;
    • Stawy są gorące w dotyku.

    Swoistość uszkodzenia stawów w łuszczycowym zapaleniu stawów.

    Rodzaje łuszczycowego zapalenia stawów

    Istnieje pięć głównych typów łuszczycowego zapalenia stawów, które mogą manifestować się w czasie u tej samej osoby:

    • Bóle stawów po jednej stronie ciała. Jest to jedna z łagodnych postaci łuszczycowego zapalenia stawów, tak zwanego asymetrycznego łuszczycowego zapalenia stawów, które atakuje stawy po jednej stronie ciała lub różne stawy po każdej stronie ciała, w tym biodro, kolano, kostkę i nadgarstek. Mniej niż 5 stawów jest zwykle zaangażowanych, stają się bolesne i zaczerwienione. Jeśli asymetryczne zapalenie stawów wpływa na dłonie i stopy, zapalenie i obrzęk ścięgien mogą powodować charakterystyczne zgrubienie palców (daktylitozę) i stają się jak mała kiełbasa (palce "kiełbasy").
    • Obustronny lub symetryczny ból w stawach. Zwykle symetryczne łuszczycowe zapalenie stawów dotyka 5 lub więcej stawów symetrycznie, to jest po obu stronach ciała. Ta postać zapalenia stawów występuje częściej u kobiet, a łuszczyca związana z zapaleniem stawów jest bardziej nasilona.
    • Ból w małych stawach rąk. Łuszczycowe zapalenie stawów, dotykające najmniejszych stawów dłoni i stóp, znajdujące się w pobliżu paznokci (dystalnych stawów międzypaliczkowych), występuje rzadko i występuje głównie u mężczyzn. Gwoździe często stają się charakterystyczne dla łuszczycy: gęstnieją, zmieniają kolor i pojawiają się w nich pestki.
    • Ból pleców Ta postać łuszczycowego zapalenia stawów, zwana zapaleniem stawów kręgosłupa, może powodować stany zapalne kręgosłupa, a także sztywność i stany zapalne kręgosłupa szyjnego, lędźwiowego, a także stawy między kręgosłupem a miednicą (stawy krzyżowo-biodrowe). Zapalenie może wystąpić w miejscach przyczepienia więzadeł do kręgosłupa. Wraz z postępem choroby ruch staje się bolesny i trudny.
    • Destrukcyjne zapalenie stawów. Niewielki odsetek osób z łuszczycowym zapaleniem stawów ma ciężką postać - okaleczający artretyzm. Z biegiem lat ta postać zapalenia stawów niszczy małe kości rąk, zwłaszcza palców, co prowadzi do trwałej deformacji i dysfunkcji.

    Jeśli masz łuszczycę, koniecznie powiedz lekarzowi o łączeniu się z bólem stawów. Łuszczycowe zapalenie stawów może rozpocząć się nagle lub stopniowo, ale w każdym przypadku choroba ta może poważnie uszkodzić stawy, jeśli zostanie pozostawiona bez leczenia.

    Przyczyny łuszczycowego zapalenia stawów

    Łuszczyca jest chorobą skóry, w której tworzą się płytki, składające się z gęstych obszarów pokrytych suchymi zrogowaciałymi warstwami komórek skóry. Zapalenie stawów powoduje ból i sztywność stawów.

    Obie choroby należą do grupy autoimmunologicznej, tzn. Pojawiają się, gdy układ odpornościowy, który normalnie chroni organizm przed szkodliwymi czynnikami, takimi jak bakterie i wirusy, błędnie zaczyna atakować zdrowe komórki i tkanki. Nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna powoduje stany zapalne stawów i nadmierne wytwarzanie komórek skóry.

    Leczenie łuszczycowego zapalenia stawów

    Nie ma specyficznego leczenia łuszczycowego zapalenia stawów, a głównym zadaniem jest zmniejszenie stanu zapalnego w zajętych stawach, aby zapobiec bólowi i utracie funkcji.

    Leki stosowane w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów:

    • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
    • Glukokortykoidy,
    • Podstawowe leki
    • Leki immunosupresyjne.

    Wszystkie prepapaty są przepisywane tylko przez lekarza, biorąc pod uwagę przebieg choroby, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i obecność współistniejących chorób.

    Pomoc chirurga jest rzadko stosowana tylko w przypadkach, gdy zwykłe leczenie nie daje dobrego wyniku i nie łagodzi objawów.

    Choroba Legg-Calve-Perthesa

    Choroba Perthesa (lub osteochondropatia głowy kości udowej) jest jedną z najczęstszych chorób stawu biodrowego u dzieci w wieku od 3 do 14 lat i jest najczęstszym rodzajem aseptycznej martwicy głowy kości udowej w dzieciństwie.
    Termin "aseptyczna martwica" w tym przypadku oznacza śmierć tkanki kostnej w objawach epifizycznych (to jest w górnej półkuli) głowy uda o niezniszczalnej naturze.

    Jako niezależna choroba została po raz pierwszy opisana przez chirurgów: angielski Legg [Legg A. Th., 1909], francuski Calvet [Calve J., 1910] i niemiecki Perthes [Perthes GG, 1910] i od tego czasu są wywoływani przez nazwiska tych autorów, tj. Legg - Calve - choroba Perthesa.

    • Choroba Perthesa występuje w dysplastycznym stawie biodrowym, a zaburzenia rozwojowe mogą wpływać na wszystkie jego składniki, w tym na struktury naczyniowe i nerwowe.
    • Należy podkreślić, że leczenie tych pacjentów jest skuteczniejsze niż wcześniejsze rozpoznanie, ponieważ Z każdym miesiącem przebiegu procesu metody leczenia stają się bardziej skomplikowane, a funkcjonalny wynik późnego leczenia pogarsza się.

    Objawy

    Okres debiutu choroby jest głównie pomijany przez praktyków jednostki ambulatoryjnej. U 80% pacjentów z wyraźnymi objawami radiologicznymi wcześniej odwoływano się do klinik w miejscu zamieszkania, gdzie nawet nie pojawiły się założenia o możliwym początku choroby.

    • W przyszłości główne skargi dotyczą: kulawizny - nietrwałej natury występującej do końca dnia lub po wysiłku, szybkiego zmęczenia, bólu kolana i rzadziej w stawie biodrowym, ograniczenia ruchomości stawu biodrowego po uszkodzonej stronie.
    • Często po ustąpieniu bólu pacjenci powracają do dawnej formy aktywności fizycznej, a gdy ból się powtarza, zdjęcia rentgenowskie wykazują oznaki martwicy kości.
    • Zaburzenia naczyniowo-naczyniowe są prawie zawsze wykrywane w postaci marmurowego wzoru skóry, bladości, ochładzania i pocenia się stóp, spowolnienia tętna kapilarnego na palcach, obniżenia temperatury, pocenia się asymetrycznego, zaburzenia krążenia krwi w całej kończynie.

    Pierwszy bolesny epizod jest najważniejszy w diagnozie choroby i w dużej mierze determinuje dalszą taktykę leczenia i rokowanie choroby. Po 4-6 miesiącach nierozpoznanej choroby występuje hipoteza mięśni uda, pośladków, uporczywe chromanie i przykurcz w stawie biodrowym, które wywołują apel do ortopedy.

    Najczęściej dzieci w wieku od 5 do 12 lat chorują, chłopcy są około 4 razy więcej niż dziewczęta. Zwykle dotyczy jednego stawu, aw 70-20% przypadków - dwóch stawów.

    Klasyfikacja choroby Legg-Calve-Perthesa.

    Ogólnie przyjęta klasyfikacja osteochondropatii głowy kości udowej, zaproponowana przez Axhausena w 1928 r., W pełni odzwierciedla znane procesy zachodzące w przebiegu choroby Perthesa, podkreślając 5 etapów.

    • Etap I: Pierwotna subchondralna aseptyczna martwica gąbczastej substancji kostnej i szpiku kostnego głowy kości udowej.
    • II etap: złamanie obrazu.
    • Etap III: rozczłonkowanie zdeformowanej głowy kości udowej w sekwestrowanie - fragmentacja.
    • Etap IV: naprawa, rekonstrukcja belek kostnych.
    • V - etap: ostateczny, przywrócenie struktury gąbczastej substancji.

    Diagnoza choroby Legg - Calve - Perthesa.

    Rozpoznanie we wczesnych stadiach choroby jest trudne, szczególnie na etapie zmian przed promieniowaniem rentgenowskim z powodu braku objawów patognomonicznych. Subiektywne odczucia w przypadku choroby Perthesa występują również często w innych chorobach stawu biodrowego.
    Główna metoda diagnostyki procesów zwyrodnieniowych stawu biodrowego pozostaje radiologiczna. Tomografia komputerowa zostanie zastosowana do obiecujących współczesnych metod diagnostyki radiologicznej chorób dysplastycznych stawu biodrowego, umożliwiając badanie struktury głowy i szyi metodą "warstwa za dnem".

    Leczenie choroby Perthesa

    Rozpocznij leczenie choroby Perthesa metodami konserwatywnymi.

    Dotyczy:

    • Pełny rozładunek dotkniętego stawu i kończyny z nałożeniem specjalnych struktur ortopedycznych i tynkowania, stosowanie specjalnych przedłużeń szkieletowych i funkcjonalnych łóżek
    • Środki antynarkotykowe i nielekowe w celu poprawy krążenia krwi w dotkniętym stawie
    • Pobudzić resorpcję martwiczej tkanki i zastąpić ją zdrową tkanką kostną
    • Utrzymywanie napięcia mięśniowego

    Zabieg trwa długo, nie krócej niż rok i powinien być przeprowadzany w warunkach specjalnych sanatoriów lub szpitali. Podczas całego procesu leczenia choroby Perthesa stosowane są specjalne ćwiczenia terapeutyczne, kursy masażu i fizjoterapii.

    Na czwartym etapie ćwiczenia aktywne są dozwolone w warunkach rozjaśnienia, a w piątym dają obciążenia dla normalizacji pracy stawów i rozwoju mięśni.

    Aby stymulować odbudowę kości z drugiego etapu rozwoju choroby Perthesa, elektroforezy, diatermii i UHF, zaleca się procedury termiczne. Ważne jest zapewnienie pełnego odżywienia, bogatego w wapń i witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, dodatkowe białko.

    Możesz wstać pieszo i zacząć chodzić z kontrolnym zdjęciem rentgenowskim, przywracając strukturę kości.

    Leczenie chirurgiczne jest rzadko stosowane - w zaawansowanych przypadkach można wykonywać operacje w celu przywrócenia integralności stawu, wprowadzenia szprych i nałożenia specjalnych struktur.

    Prognozy

    Dla życia choroba Perthesa nie jest niebezpieczna, ale jej zaniedbane formy mogą prowadzić do niepełnosprawności. Możliwe jest formowanie się deformującej artrozy, w niektórych przypadkach ruchliwość nogi w obszarze stawu jest ograniczona, występują zaburzenia chodu i powstaje stała kulawość.

    Przy wczesnym leczeniu choroba Perthesa jest całkowicie wyleczona. Jednak zawody z przeciążeniami i podnoszeniem ciężarów, sporty z rozstępami w rejonie stawów, potencjalnie traumatyczne sporty są zabronione.